Gezond Samenwerken biedt patiënten ondersteuning en hulp

De uitreiking van het Haagse Keurmerk voor Vrijwilligersorganisaties door wethouder Karvita Parbhudayal aan de stichting Gezond Samenwerken (3 december 2018). Het keurmerk wordt in ontvangst genomen door de oprichter van Gezond Samenwerken, Jacqueline Dekker-de Vreese (derde van links). Foto: Michel Heerkens

door Jozé Mulders

Zowat iedereen die een afspraak heeft met een arts of zorgverlener weet dat het fijn is als er iemand met je meegaat. Dat kan steun geven en helderheid; twee weten -en horen- meer dan één. Vooral als de ondersteuner de medische zorg en terminologie kent, de juiste vragen kan stellen en uitleg kan geven. Zorgvrijwilligers van de stichting Gezond Samenwerken geven die extra begeleiding. Ze zijn zelf verpleegkundige (geweest), fysiotherapeut, voormalig patiënt of vertaler en assisteren bij wat nodig is.

Wat kun je daarbij zoal verwachten? De vrijwilligers van Gezond Samenwerken gaan met je mee en helpen bij het maken van verdere afspraken. Dit kan vooral voor ouderen en alleenstaanden een uitkomst zijn. Zo is er gezelschap en ondersteuning bij een afspraak in het ziekenhuis, bij de huisarts en specialist, of bij een bezoek aan een fysiotherapeut of een pedicure. De vrijwilligers helpen je in alle rust bij het voorbereiden op een gesprek of een operatie. De nazorg wordt niet vergeten. Daarnaast kun je ‘vertaalhulp’ krijgen als je je in het Nederlands niet goed kunt uitdrukken. Ook mantelzorgers kunnen ondersteuning vragen bij zorgafspraken met bijvoorbeeld een verpleegtehuis.
De toegewijde professionals van de stichting kennen de zorg en nemen de tijd om zaken helder te krijgen. Zo kunnen dokters of behandelaars beter begrijpen water aan scheelt en wat je nodig hebt.
Voor 25 € per keer en vervoerskosten kan een vrijwilliger van Gezond Samenwerken worden ingeschakeld (‘indien u armlastig bent dan zoekt SGS naar een redelijke oplossing’ meldt de website). De bijdrage gaat vooral naar opleidingen voor de vrijwilligers en faciliteiten voor de stichting. Ook stagiaires kunnen bij de stichting terecht.

Gezondheidswetenschapper Jacqueline Dekker-de Vreese is de bezielde oprichter van Gezond Samenwerken (1995). Het idee ontstond na haar studies Gezondheidswetenschappen & Nederlands Recht (gezondheidsrecht) en psychologie. Jacqueline zag in de praktijk dat de relatie tussen arts en patiënt niet altijd goed uit de verf kwam; te weinig tijd, te hectisch en zo veel patiënten. Met advies en ondersteuning legde zij de basis voor de ontbrekende schakel tussen arts en patiënt. In 2014 kwam daar ondersteuning door zorgvrijwilligers bij die zij zelf traint. Het resultaat van dit alles is dat een patiënt die Gezond Samenwerken inschakelt minder onzeker de spreekkamer uitgaat. En minder bang is voor een witte jas, zoals Jacqueline het treffend verwoordt. Met goede voorbereiding kan een gesprek voor patiënt én arts beter verlopen. Ook artsen zijn positief over de begeleiding blijkt na terugkoppeling.

De zorgvrijwilligers kennen het systeem van binnenuit en weten dat er vaak weinig tijd is voor uitleg of individuele begeleiding. Op Youtube vertelt verpleegkundige Ted Moggré dat ze mensen altijd heeft verzorgd vanaf ‘die ene kant’ van het bed en dat het nu heel veel voldoening geeft om daarover meer duidelijkheid te kunnen geven. ‘In deze razendsnelle wereld wordt te weinig tijd genomen’. Een extra paar oren van een ervaren en assertieve ondersteuner kan dan beslist helpen.  

In 2014 begon de stichting met ondersteuning door getrainde zorgvrijwilligers. Daarvoor is het Haags Keurmerk voor Vrijwilligersorganisaties toegekend, wat voor zowel cliënt als vrijwilliger betekent dat de zaken goed zijn geregeld. De stichting is blij met elke nieuwe zorgvrijwilliger. Hun aantal groeit (25 in 2018), evenals de vraag naar ondersteuning. De positieve reacties van cliënten op de website spreken voor zich.
Voor de toekomst zet de stichting Gezond Samenwerken in op verdere ontwikkeling, opleiding en groei. Dit gaat gepaard met de ambitie om vooral de politiek bewust te maken dat de juiste ondersteuning aan de patiënt en wederzijds begrip de gezondheidszorg alleen maar beter kunnen maken.

Contactgegevens Gezond Samenwerken
Bezoekadressen (op afspraak):
Soendastraat 23 
2585 VC Den Haag
of
World Trade Center Den Haag
Prinses Margrietplantsoen 33
2595 AM Den Haag

06-46715848 (Jacqueline de Vreese)
06-48478134 of 070-3316067 (Lando Mohanlal)

info@gezondsamenwerken.eu

Zie ook www.gezondsamenwerken.eu
Facebook/ Stichting Gezond Samenwerken

PEP Helpdesk: Loop binnen met je vraag!

  • Hoe schrijf ik een projectplan?
  • Hoe kan ik samenwerken met de gemeente?
  • Hoe vergroot ik mijn professionele netwerk?
  • Hoe kom ik aan een ruimte?
  • Hoe werf ik vrijwilligers en wat kan ik ze bieden?

Voor al deze vragen kun je terecht bij de PEP Helpdesk tijdens het inloopspreekuur op maandag- en woensdagmorgen. Communicatieadviseur Sophie van Eck: “Tijdens het eerste contact met de helpdesk gaat een ervaren en speciaal hiervoor opgeleide vrijwilliger met je inventariseren wat je vraag is. Soms kan je vraag direct beantwoord worden met informatie of praktische tools of tips. Jan van Heusden is werkzaam bij de Helpdesk, lees hier zijn verhaal: “PEP nodig? Kom maar binnen met je plan!”

Advies op maat
“Wanneer je vraag iets complexer is, word je gekoppeld aan een adviseur die je een-op-een gaat begeleiden. Onze adviseurs hebben verschillende expertisegebieden,zie bij de beschrijving hieronder. Het is wel belangrijk om te weten dat PEP je tijdens het hele proces kan adviseren, maar we gaan het niet voor je doen. Wel kunnen we je helpen om een vrijwilliger te zoeken die iets voor je kan doen,via onze vrijwilligersvacaturebank www.denhaagdoet.nl Voor het zoeken van vrijwilligers hebben we veel tips. Sommige organisaties hebben een vrijwilligersvacature van 32 uur. Het is niet verwonderlijk dat daar geen mensen op af komen. Het werkt vaak veel beter als je het opknipt. Met een website kun je bijvoorbeeld verschillende mensen zoeken voor de teksten, het uitzoeken van het beeldmateriaal en de techniek. Dan blijf je natuurlijk met de coördinatie zitten, dat gaat je toch tijd kosten. Maar we kunnen wel adviseren en meedenken. Misschien kun je zelfs wel een vrijwilliger zoeken die dat coördinatiewerk gaat doen. Dit is een voorbeeld van wat we kunnen doen.”

“Ook hebben we de Helpdesk facebookgroep, waar mensen hun vragen kunnen stellen. Daar zitten naast de helpdeskmedewerkers en adviseurs, veel mensen van maatschappelijke  organisaties op. Wat wij hopen is dat de mensen uit de groep ook elkaar gaan helpen.“

Alles rond vrijwilligers
“Naast een vrijwilligersvacaturebank, biedt PEP allerlei (online) cursussen en kennisdossiers aan. Voor Haagse maatschappelijke organisaties zijn bijna alle diensten gratis. Wij helpen veel organisaties met hun vrijwilligersbeleid,waarover we een e-learningprogramma en een kennisdossier hebben. Wij kunnen organisaties begeleiden naar de certificering van een keurmerk: het Haags Keurmerk voor Vrijwilligersorganisaties of het landelijke keurmerk Goed Geregeld.
Nog een tip, Haagse vrijwilligers zijn in principe automatisch verzekerd via deHaagsePolis. We hebben een kennisdossier over deze vrijwilligersverzekering, die overigens ook voor mantelzorgers is.
Voor bestuurders van vrijwilligersorganisaties bieden we een-op-een coaching door ervaren bestuurders. Om te weten of je daarvoor in aanmerking komt, kun je online de PEP-scan doen.
Heb je andere vragen? Bel ons even of kom langs bij de Helpdesk.”

PEP Helpdesk
Inloopspreekuur: maandag en woensdag van 10 u tot 13 u. Kijk op www.pephelpdesk.nl voor actuele openingstijden.
Overige dagen ben je welkom op afspraak.
bel: 070 – 302 44 44
mail: helpdesk@pepdenhaag.nl

Handige links:

Beknopt overzicht van aanbod PEP

Vrijwilligersacademie (ook trainingen en e-learnings voor bestuurders):

E-book Effectief besturen van vrijwilligersorganisaties

Den Haag Doet Vacaturebank

PEP medewerkers

Pauline van der Valk, Adviseur vrijwillige inzet
(projecten o.a. Haags Keurmerk voor Vrijwilligersorganisaties, Kennisbank, advies op maat)

 

 

 

Tim ’S Jongers, Coördinator kenniscentrum
(projecten o.a. PEP Café, PEP Talk, leergang Managen en besturen van een vrijwilligersorganisatie, boek Effectief besturen van vrijwilligersorganisaties)

 

 

Abderrahim Kajouane, Senior adviseur diversiteit
(projecten o.a. Helpdesk, training Interculturele communicatie en advies op maat)

 

 

 

Marjan Volkering, Programmacoördinator Informele (mantel)zorg
(projecten o.a. DenHaagMantelzorg.nl)

 

 

 

Aysien Zondervan, Adviseur Informele (mantel)zorg
(projecten o.a. Haagse Stage, workshops Fondsenwerving, Projectplan schrijven, Pitch jouw idee)

 

 

 

Alle PEP’ers

 

 

 

 

Vrijwilliger van de Helpdesk

 

 

 

Medewerkers en vrijwilligers van de Vrijwilligersvacaturebank en Helpdesk

Brasserie UP in de lift

Willem Govers: “Ik wil in 2019 met de aanbesteding meedoen als zelfstandig Wmo aanbieder”

Begin 2018 zat Willem Govers met zijn handen in het haar om het verdienmodel van Brasserie Up rond te krijgen. Met zijn brasserie die dagbesteding, werk en opleiding voor ex-verslaafden combineert, paste hij in geen enkel hokje. Daardoor kreeg hij lange tijd geen steun van de gemeente. Nu, driekwart jaar later, heeft Willem een tweede vestiging in Zoetermeer geopend, werkt hij samen met de gemeente voor de stimuleringsopdracht Wmo en is Up bezig zelf Wmo aanbieder te worden.

Willem Govers

“Willem Govers zit er ontspannen bij en praat als altijd enthousiast en gedreven over zijn Up. “Ik heb nu pas een beetje zicht gekregen op hoe dat hele Wmo gebeuren in elkaar zit. Het is een bos met heel veel bomen en evenveel uitzonderingen. De gemeentes doen het ook nog niet zo lang, die zijn het zelf ook nog aan het uitzoeken. En er zijn veel spelers op de markt die er allemaal geld aan willen verdienen.”

Blauwdruk
“Ik zit nu in een pilotgroep ‘Arbeidsmatige dagbesteding met opleiding’, in het kader van de stimuleringsopdracht WMO voor sociaal ondernemers. Daar ben ik super blij mee. Samen met twee andere partners, Pret in Herstel en Schroeder van der Kolk, gaan we een jaar lang monitoren en onderzoeken wat er nodig is en welke resultaten we kunnen behalen met onze leerlingen. Hiermee kunnen we hopelijk een blauwdruk maken, met richtlijnen waaraan een sociaal ondernemer moet voldoen om een Wmo indicatie aan te kunnen vragen. Daarmee zou dan de gemeente het kaf van het koren kunnen scheiden, wat natuurlijk een hele lastige taak is.”

Stadsboerderij de Weidemolen, de nieuwe vestiging van Up in Zoetermeer

Uitbreiding
“In Zoetermeer is afgelopen maart onze tweede vestiging geopend: een prachtige stadsboerderij. Echt mooi en helemaal duurzaam, met zonnepanelen en een professionele keuken met alles erop en eraan. Ik huur het horeca-gedeelte. Dat is vrij groot, zo’n 80 stoelen binnen en 40 buiten.
Daar hebben we weer een andere constructie dan in Den Haag. Naast het traject opleiding gaan we ook dagbesteding buiten verzorgen: de dieren op de boerderij verzorgen en de stallen en weides onderhouden, heel leuk. Daarmee breiden we zowel ons werk als onze doelgroep uit. Er kunnen wel ex-verslaafden meedoen, maar ook mensen met een licht verstandelijke beperking, mensen met een ggz-achtergrond of met een burnout zijn welkom.”

Zelfstandig Wmo aanbieder worden
“Met de gemeente Zoetermeer ben ik nu bezig om het mogelijk te maken dat ik zelf Wmo budget kan gaan aanvragen. Tot nu toe was ik steeds onderaannemer, en daarmee afhankelijk van grotere zorgpartijen die mij inhuurden voor hun cliënten. Ik ben nu hard aan het werk om het mogelijk te maken dat ik me voor de aanbesteding van 2019 als zelfstandige zorgpartij kan inschrijven. Daar moet veel voor gebeuren. Ik moet een klachtenregeling hebben, me aansluiten bij de geschillencommissie, mijn kwaliteitseisen en bedrijfsprocessen moeten allemaal opgeschreven en goedgekeurd worden. Daar gaat een hoop tijd en geld in zitten. Ik kan daar als kleine speler geen bureau opzetten, dus ik moet dat grotendeels zelf doen. En het moet ook voor elke gemeente apart geregeld worden. Maurice van Pret in herstel helpt mij daarbij, dat is heel fijn.
Zodra ik zelfstandig Wmo-aanbieder ben, kan ik ook veel directer gaan werven. Bijvoorbeeld via klanten, Wmo-consulenten en klinieken.”

Wat ging er goed? Heb je tips voor de bewonersinitiatieven van Haagse Zorgkracht?

Brasserie Up aan de Javastraat 69a

Breid je netwerk uit en blijf zoeken naar de goede ingang
“Ik heb gemerkt dat je netwerk zó belangrijk is. Het maakt niet uit wie je bent, maar wie je ként. Maak contact met andere spelers. Er zijn er vele sociaal ondernemers die bereid zijn hun kennis te delen. Zoek naar een contactpersoon bij de gemeente die wél ergens voor open staat. Je moet toch ergens binnenkomen. Daar heb je een kruiwagentje voor nodig. Hoe hoger je op die ladder binnenkomt, hoe beter het is. Ik heb veel geluk gehad. Ten eerste met de twee dames van de gemeente Den Haag. Zij geloofden in mijn project en waren een rots in de branding. Zij hebben gezocht en gekeken tot ze oplossingen zagen.
Dus ik zou zeggen: blijf zoeken naar de goede ingang . Tegenwoordig staat het sociaal ondernemerschap best hoog op de agenda. Als je een goed plan hebt, moet het lukken. Ik heb vaak mijn neus gestoten. De clou is dat je dóórzoekt. En als je een kans ziet, ga er voor.”

Sta voor 200% achter je werk
“En ook belangrijk: je moet zelf voor 200% achter je werk staan. Ik was natuurlijk een Don Quichot die als een blind paard door de porseleinkast van de gemeente is gegaan. Ik belde en stond steeds ergens anders op de stoep om te kijken hoe Up kon worden bekostigd. Ik weigerde te accepteren dat deze doelgroep in de bak van ‘verrot maar’ zou blijven zitten. Ik weet wat het is, want ik ben zelf ook uit die ellende gekomen. Dat is natuurlijk mijn sterke punt. 99% van onze cliënten heeft een trauma. Je zal maar misbruikt zijn, jaar in jaar uit, door je oom, vader of moeder. Dan is drugs of drank heerlijk om even je gedachten op nul te zetten. Ik weet ook wat ik kan. En er zijn veel mensen die heel veel kunnen. Bijvoorbeeld onze bedrijfsleider, die hartstikke verslaafd was, maar nu hier de hele toko runt. Voor die parels wil ik door het vuur gaan. Iedereen moet een kans hebben.”

Zorg dat je je financiële zaken op orde hebt
“Ik ben natuurlijk zelf niet slim geweest. Ik ben gewoon begonnen en dacht: ik zie wel waar ik eindig.  Maar wat ik iedereen wel kan aanraden is: zorg dat je eerst je zaakjes op orde hebt. Want ik ben zelf drie keer bijna financieel omgevallen. En ik heb in Zoetermeer wéér de fout gemaakt om te snel te starten. We hadden een pilot van een jaar gedaan en ik zat al vijf maanden te wachten op een contract. De wethouder stond er achter. Maar ja, de wethouder gaat na een paar jaar weg en dan kun je weer overnieuw beginnen…
Dus zorg dat je je handtekeningen binnen hebt. Want als je met Wmo geld of met pgb’s werkt, zijn overal wetten en regels aan verbonden. Zorg dat je dat allemaal op orde hebt en dat je zakelijke kant is afgedekt voordat je gaat starten. Als je het achteraf gaat doen, blijf je achter de feiten aanlopen.”

Zorg voor een duurzaam verdienmodel
“Zorg dat je geldstromen vindt met continuïteit. Want met een eenmalige subsidie van Fonds 1818 red je het niet, het gaat zó hard de deur weer uit. Je verdienmodel moet duurzaam zijn en staan als een huis, anders riskeer je slapeloze nachten.”

 

Gezond Samenwerken bij Den Haag FM

De Goede Zaak: “Stichting Gezond Samenwerken luistert vooral naar wat de patiënt wil”

Stichting Gezond Samenwerken is opgericht door Jacqueline de Vreese. Zij was samen met Nico Rost, Faysal Lamsallak en Khalid Ahmed te gast in het radioprogramma De Goede Zaak op Den Haag FM. Vrijwilligers van de Stichting Gezond Samenwerken gaan met patiënten mee naar hun huisarts of de specialist en steunen daarbij de patiënt. “We luisteren eigenlijk vooral naar wat de patiënt wil”, zegt Jacqueline de Vreese. De stichting won dit jaar de Dik Hooimeijerprijs. Met deze jaarlijkse prijs eert ADO Den Haag in de Maatschappij bijzondere welzijnsprojecten. Steeds vaker geven patiënten aan dat hun huisarts te weinig tijd heeft of te afwachtend is. “Als je het gesprek met je huisarts goed voorbereidt, krijg je een betere behandeling. Er zijn een heleboel vragen die eigenlijk in dat korte tijdsbestek niet altijd aan de orde komen en daarom willen wij nu juist dat steuntje in de rug zijn voor de patiënt maar ook de brug slaan naar de arts”, zegt Jacqueline de Vreese. De Goede Zaak Den Haag FM zendt elke vrijdag het radioprogramma De Goede Zaak uit. Tussen 21.00 en 23.00 uur wordt dan extra veel aandacht besteed aan maatschappelijk ondernemen in Den Haag. Met De Goede Zaak wil Den Haag FM ondernemers een platform bieden en in contact brengen met non-profit organisaties, goede doelen en het maatschappelijk veld. Luister hier naar de interviews met Jacqueline de Vreese, Nico Rost, Faysal Lamsallak en Khalid Ahmed op Den Haag FM. Gerelateerd

Lees Meer

Tweede netwerkdiner 18 oktober

Beste allemaal,

We willen jullie van harte uitnodigen voor het tweede netwerkdiner van Haagse Zorgkracht
op donderdag 18 oktober van 17:00 uur tot 21:30 uur.
Naast de Haagse bewonersinitiatieven, nodigen we voor dit diner ook netwerkpartners uit.
Doel is dat je naar huis gaat met inspiratie en concrete kennis voor het maken van de volgende stap met je initiatief. Daarnaast is er gelegenheid om contacten te leggen met andere initiatiefnemers en organisaties die mogelijk iets voor je kunnen betekenen.

PROGRAMMA

17:00 uur: inloop, 17:15 uur start het programma

17:15 uur – 17:45 uur: Presentatieronde van alle initiatieven (die dat willen)

17:45 uur – 18:15 uur: Presentatie resultaten programma sociaal eigenaarschap en toekomstvisie netwerk Haagse Zorgkracht

18:15 uur – 19:00 uur: Diner

19:00 uur – 20:00 uur: Presentatie door netwerkpartners op de volgende thema’s:

  • Verdienmodel en inkomen – perspectief vanuit fonds en verzekeraar
  • Samenwerken met de gemeente – hoe vlieg je het aan?
  • Right 2 Challenge – Casus uit een andere stad

20:00 uur – 21:15 uur:  Workshops, waaronder:

  • Follow the money – hoe lopen de geldstromen en hoe kun je er gebruik van maken?
  • Vereniging Haagse Zorgkracht, hoe kan die er uit zien?
  • Samenwerken vanuit eigen kracht, hoe doe je dat?

21:15 uur – 21:30 uur: Samenvatting en afronding

21:30 uur – 22:00 uur: Borrel


Locatie: Buurtrestaurant O3, Zaanstraat 25, 2515 TM Den Haag

Kom je naar het netwerkdiner?

Meld je direct via deze link aan. Deelname is gratis.

Vraag de MAEX Impuls aan voor uw initiatief

Zoekt u als maatschappelijk initiatiefnemer financiering voor het verbeteren van uw organisatie? Vraag dan nu de MAEX Impuls aan: een bedrag om bijvoorbeeld financieel advies in te kopen en vrijwilligers op te leiden. Of om iemand in te huren die helpt de administratie of communicatie op orde te brengen. U kunt uw aanvraag indienen van 24 september tot en met 30 september 2018.

Over MAEX

MAEX Den Haag is het online platform voor alle Haagse initiatieven, van bewonersinitiatieven tot sociale ondernemingen, die een bijdrage aan de leefbaarheid en vitaliteit in Den Haag leveren. Deel uw initiatief en versterk het.

 

Pitchen voor Impact – LSA Bewoners organiseert

Pitchen voor impact is een traject voor ondernemende bewonersinitiatieven waarin we in een aantal workshops en met professionele begeleiding werken aan een sterk ondernemingsplan, een haalbaar financieel scenario en heldere doelen en impact. En natuurlijk is er in aanloop naar de pitch volop aandacht voor goede presentatievaardigheden. De pitch vindt op 13 december plaats.

Wat deelnemers vooral teruggeven:  het strakke schema, de kritische vragen en de coaching helpen hen om focus aan te brengen en eindelijk(!) eens al die ideeën goed op papier te zetten zodat ze zelfverzekerd op pad kunnen naar gemeente, woningcorporatie of financier. Daarnaast de hulp bij het opstellen van een realistisch financieel plan. Ook geven ze aan dat de interactie met de andere deelnemers heel inspirerend en ook leerzaam is.

Een aantal van de deelnemers uit de vorige edities zijn dankzij de pitch gefinancierd en draaien al een tijdje goed. Bijvoorbeeld de Gasfabriek die in 2015 meedeed en vrij snel na de pitch een financiering voor een grootschalige verbouwing rond kreeg. Of het Wijkpaleis uit Rotterdam dat zelfs twee keer meedeed. Dankzij de 50 uur advies die ze wonnen, staan ze stevig in de onderhandelingen  met de gemeente over een acceptabele huurprijs van een leegstaande school  in de wijk waarin ze hun huidige activiteiten fors willen uitbreiden. En met uiteindelijk de mogelijkheid tot aankoop van het gebouw in het vooruitzicht.

Hier vind je de link naar het inschrijfformulier, vul zsm in!

Netwerkontbijt geslaagd en voor herhaling vatbaar

Donderdagmorgen 6 september om half 8 kwamen 16 initiatiefnemers samen in theater in de Steeg om inspiratie en informatie uit te wisselen. Tijdens het netwerkdiner afgelopen april gaf een aantal deelnemers al aan dat ze elkaar vaker wilden zien. Veel initiatieven lopen tegen dezelfde dingen aan. Samen weten we meer en kunnen we gebruik maken van eerder uitgevonden wielen. Zo smeden we een netwerk van bewonersinitiatieven.
Na een voorstelrondje, hebben we met elkaar meegedacht over een aantal concrete vragen van aanwezigen, zoals:
– Wat voor organisatievorm past het best bij onze activiteiten: stichting of vereniging?
– Hoe zoeken we vrijwilligers voor het begeleiden van ouderen naar het ziekenhuis?
– Kan ik vrijwilligers die een bijstands- of WW-uitkering ontvangen een vrijwilligersvergoeding uitkeren?
– Hoe zoeken we sponsoren voor een busje, de maaltijd, vrijwilligers en een bewegingscoach?
Naar aanleiding van de vragen werden veel tips en contactgegevens uitgewisseld.
Een gedeeld probleem van bewonersinitiatieven is dat subsidieaanvragen tijd en inspanning (in verantwoording) vergen die soms niet opwegen tegen de opbrengst. Er is behoefte aan een centraal punt bij de gemeente en/of bij de bewonersinitiatieven voor fondswerving.
Er is gepeild of er behoefte is aan voortzetting van Haagse Zorgkracht als vereniging of coöperatie. Vanuit deze coöperatie/ vereniging kan belangenbehartiging (naar de gemeente, zorgverzekeraars en zorgaanbieders) plaatsvinden, maar ook fondsenwerving en onderlinge uitwisseling tussen gedreven bewonersinitiatieven in Den Haag. De aanwezige bewonersinitiatieven zijn hierover enthousiast.
Dit is een agendapunt tijdens het volgende netwerkdiner op donderdagavond 18 oktober.
Als er initiatieven willen hosten en/of koken voor donderdag avond 18 oktober kunnen ze zich op initiatief@haagsezorgkracht.nl melden.

Voorstel is ook om maandelijks een netwerkontbijt te organiseren. Eerst volgende keer is dan zonder tegenbericht op donderdag 4 oktober zelfde tijd, zelfde plaats (eerste donderdag ochtend van de maand).

Interactief theater maakt ouderen in Loosduinen weerbaar

Initiatiefnemer Sharline de Windt: “De meeste senioren zijn behulpzaam en goed van vertrouwen. En veel van hen wonen alleen. Als er iemand aanbelt doen ze open. Ze hebben geen idee dat er ook wel eens niet-goedwillende mensen tussen zitten. Het raakt mij dat zoveel ouderen slachtoffer worden van babbeltrucs. Vorig jaar werd een 82-jarige dame in Loosduinen, mijn eigen wijk, na een babbeltruc vermoord. Toen besloot ik om in actie te komen, te beginnen in mijn eigen buurt.

Sharline de Windt
Sharline de Windt

Ik wil ouderen weerbaar maken met interactief theater, waarbij ze zelf kunnen zien, voelen en ervaren wat er gebeurt. Omdat ik al 23 jaar aan toneel doe, is theater voor mij een logisch middel. En het werkt veel beter dan een lang verhaal.  Het doel van de gratis workshop ‘Criminaliteit aan je voordeur’ is dat ouderen zich weerbaar en veilig voelen.

Met mijn stichting, Caribbean Angels, heb ik samenwerking gezocht met de politie, die erg gecharmeerd is van het initiatief en die van harte meewerkt.  Ook heb ik hulp gekregen van Fonds 1818 en van Sabine Wensink van Vóór Welzijn.

De belangstelling is groot, meld je snel aan voor 5 september, want denk eraan VOL=VOL! “

Interactief theater houdt de deelnemers een spiegel voor, nodigt uit tot discussie en maakt knelpunten zichtbaar. De deelnemers zijn actief betrokken bij het aandragen van oplossingen en ander gedrag. Actie en reactie!

Kom zelf kijken! Reserveren is gewenst.

De workshop ‘Criminaliteit aan de voordeur’ vindt op de volgende dagen en locaties plaats:

  • Woensdag 5 sept wijkcentrum de Geest, George Bizetstraat 25, van 14 u  tot 16  u, inloop vanaf 13:30 u
  • Dinsdag 11 september, Centrum Bokkefort, Dr. H.E. van Gelderlaan 262, van 14 u  tot 16  u, inloop vanaf 13:30 u
  • Dinsdag 18 september, de Henneberg, Tramstraat 15, van 14 u  tot 16  u, inloop vanaf 13:30 u
  • Dinsdag 25 september, de Wiekslag, Molenbrink 68A, van 10 u tot 12 u, inloop vanaf 9:30 u

Voor informatie: 06 – 17 90 76 46 of stichtingcaribbeanangels@gmail.com

Aishel opent het seizoen – 2 september

SAVE THE DATE!!Zondag 2 september tussen 13 u en 18 u is het zover…

Kom gezellig langs op het terrein van ADO/Lakers op de Steenwijklaan 500, 2541RX Den Haag

  • met gratis workshops van al onze activiteiten
  • kinderactiviteiten en springkussen
  • gratis hapjes en bbq
  • om 15 uur live muziek van Guido van Zutphen

Neem je buren, vriend(inn)en en kinderen mee, iedereen is welkom!

Al schrijvend aan jezelf werken

Op een zonovergoten pleintje in een Haagse woonwijk hangen kinderen ondersteboven in een klimrek. De bomen om de speelplaats heen staan in volle bloei, de hele straat oogt wit. Hier werkt Sander Ritman vanuit huis, als eenzaamheidsdeskundige. In de huiskamer hangen slingers, zijn oudste is net zeven jaar geworden.

Zelfonderzoek
Eenzaamheidsdeskundige is een titel die Ritman zichzelf heeft toebedeeld. Hij heeft zijn kennis opgedaan toen hij, zelf ten prooi gevallen aan eenzaamheid, op zoek ging naar antwoorden. “Het was een fase van zelfonderzoek”, begint Ritman. “Ik ben heel veel gaan lezen en heb me verdiept in verschillende filosofieën. Die zoektocht is nooit meer opgehouden, ik sta nu anders in het leven. De kennis die ik al zoekende heb opgedaan, heeft me enorm geholpen.” Met die kennis wil hij nu andere mensen helpen zich aan hún eenzaamheid te ontworstelen.

Afgescheiden
Wat is eenzaamheid eigenlijk? Je voelt je onbegrepen, afgescheiden van alle anderen, neerslachtig. Maar is dat bij een depressie heel anders? “Depressie, burn-out, eenzaamheid; die dingen zijn niet zo vastomlijnd”, vindt Ritman. “De ene depressie is de andere niet. En eenzaamheid gaat altijd gepaard met een vorm van depressie.” Hij gaat nog een stapje verder. “Eenzaamheid en depressiviteit kunnen synoniem zijn. Mensen worden soms depressief als ze een geliefde verliezen. Maar ook dan zie ik vooral eenzaamheid. Rouw is verlies van iemand waarmee jij je verbonden voelde. Het is alsof je niet meer compleet bent. Ook al zijn er genoeg vrienden en familie over, ze zijn geen vervanging van je partner.”


Foto: Sander Ritman

Levensgebeurtenissen
Eenzaamheid ontstaat vaak na een ingrijpende levensgebeurtenis, gaat Ritman verder. “Zo ook bij mij. Ik had net mijn tweede kindje gekregen. Ik werd jong vader – mijn vriendengroep begint daar nu pas aan. Er waren toen geen mensen om me heen die zich in dezelfde positie bevonden.” Maar dat is niet het hele verhaal, haast Ritman zich te zeggen. “Dat zou te makkelijk zijn. Ook in mijn werk liep ik vast. Mijn baan in de thuiszorg werd economischer, ik moest steeds meer productie draaien. Dat stuitte me enorm tegen de borst.” En eigenlijk vond hij zichzelf een schrijver. Na zijn studie schreef Ritman gedichten en had hij optredens op poetry slams. “Maar ik schreef niet meer. Met een gezin en werk was daar geen ruimte voor. Ik ging aan alles twijfelen. En zo kom je bij de fundamenten terecht.”

Cocon
Ritman zegde zijn baan op. Hij wilde voor zichzelf kiezen en gewoon gaan schrijven. Daarmee was hij al begonnen toen hij nog werkte. “Ik had een blog, waar ik over ontmoetingen met ouderen schreef. Die verhalen heb ik gebundeld in een boekje, De Verpleegpoëet. Diezelfde blogs werden nu persoonlijker, meer een dagboek.” Het werd een therapeutisch schrijven. “Schrijven helpt je eigen denkproces te ordenen. Je wereld wordt veel kleiner als je eenzaam bent. Je bent met je eigen gedachten bezig en alles blijft maar rondspoken. Je gaat in je hoofd zitten, het wordt steeds benauwender. Je sluit jezelf op in een cocon. Misschien wil je er wel uit, maar je durft niet meer. Het vertrouwen verdwijnt.”

Slachtoffer

Ritman schreef, en voelde zich verschrikkelijk alleen. “Een heel basaal gevoel. Soms dacht ik: ik moet gewoon weg! Ik voelde me zo gevangen in het leven waar ik in zat – gezin, baan, al die verplichtingen. Maar waar ben ík? Dat is vaak een eerste reflex: je omgeving de schuld geven. Je neemt een slachtofferrol in.” Maar Ritman voegde de daad niet bij het woord, en bleef thuis. “Iedere keer als ik mijn tas wilde pakken, was er iets dat me weerhield. Want waarheen ik ook ga, ik neem mezelf altijd mee. Je verplaatst je lichaam wel, maar je geest niet. Het is niet je omgeving die je dit aandoet, je bent het zelf.” Een cruciaal besef, benadrukt Ritman. “Het is niet je omgeving die jou moet gaan begrijpen. Jij moet jezelf begrijpen.”

“Praten over eenzaamheid doe je niet zo makkelijk. Op het blog worstelt iedereen met hetzelfde probleem. Dan blijkt ineens dat ze niet alleen staan met hun gevoelens”

Technieken
Het is een moeilijke boodschap voor mensen die er middenin zitten: het ligt aan jezelf. “Mensen worden daar boos van, begrijpelijkerwijs. Ze voelen zich alweer niet begrepen. En natuurlijk komt dat neerslachtige gevoel ergens vandaan, maar je blijft erin hangen door dat gevoel zo te benoemen. Je gedachten houden je daar opgesloten.” Er zijn technieken die je kunnen helpen dergelijke gedachten los te laten, zoals meditatie. “Daarmee kun je je hoofd rustig maken, en een vredige staat van zijn ervaren”, legt Ritman uit. “Maar ook als ik dat zeg, roept dat weerstand op. Je kunt het mensen niet vertellen; ze moeten het zelf ervaren. Dan snap je dat het reëel is, dat je je zo vredig kunt voelen. Als je er vervolgens aan wilt werken om dat vast te houden, kun je uit neerslachtigheid klauteren. Maar daar moet je wel voor kiezen.”

Leermoment

Dat laatste is heel belangrijk, benadrukt Ritman. “De rem wordt stevig ingetrapt als je je depressief voelt, of eenzaam bent. Dat is hét moment om aan jezelf te werken. Die kans moet je grijpen. Het is een leermoment, een kans om te onderzoeken waar het vandaan komt, en wat je kunt doen om je weer goed te voelen.” En als je die kans niet grijpt? “Dan word je ziek. Ook fysiek. En zul je dezelfde fouten maken, net zolang tot het een keer wel lukt.” Toch is het allemaal minder erg dan het klinkt. “Het is een kwaad, maar wel een noodzakelijk kwaad. Je moet lijden, en goed ook. Dan weet je des te beter waar je nooit meer terug wilt komen.”

Blij ei

Ritman schuift wat ongemakkelijk op zijn stoel. “Het roept vaak lastige discussies op, als je begint over de menselijke natuur. Want wat is natuurlijk? Maar ik geloof echt dat mensen van nature opgewekt zijn.” Hij lacht. “Natuurlijk ben je niet alleen maar een blij ei, je maakt ook verdrietige dingen mee. Maar je kunt leren dat veel beter te handelen. Sommige methodes richten zich op het aanleren van sociale vaardigheden. Ik ga ervan uit dat je als mens wel weet hoe je met anderen om moet gaan, dat zit van nature in je. Het punt is dat je moet kunnen vertrouwen op wie je bent. Als je aan jezelf werkt, komt de rest vanzelf.”

Ontspanning
Zijn er dan nooit dingen buiten jezelf die in de weg zitten? Als je iets in je omgeving ten goede kunt veranderen, moet je dat natuurlijk vooral doen, beaamt Ritman. “Zoals ik gestopt ben met de thuiszorg. Maar uiteindelijk zijn die mogelijkheden altijd beperkt. Er is er maar één die je echt kunt veranderen, en dat ben jezelf.” Als je blijft vechten tegen iets dat sterker is, sluit je jezelf op in de slachtofferrol, licht Ritman toe. En dan kom je er nooit uit. “Door je geen zorgen te maken over de dingen waar je toch niets aan kunt doen, glijdt alles makkelijker van je af. Dan herpak je jezelf, en sta je meer ontspannen in het leven. Van daaruit kan het vertrouwen en contact zich herstellen.”

Ego
Loslaten wat je toch niet kunt veranderen kan een pittige opgave zijn. Net als het loslaten, gaat Ritman verder, van je eigen ego. Maar ook dat is noodzakelijk. “Onderscheid maken is inherent aan het menselijke bestaan. Zodra wij mensen gaan denken, gaan we dingen benoemen. Dat moet ook; om te kunnen leven, de wereld te verklaren, met elkaar te communiceren. Ook onszelf zien we als iets afzonderlijks; een ego, dat anders is dan de anderen.” Het probleem is dat we daaraan willen vasthouden. “Als je het over televisiesterren hebt, begrijpt iedereen ineens wél hoe het zit met dat ego”, lacht Ritman. “Bij artiesten bijvoorbeeld, of topsporters, mensen wiens ego enorm gevoed wordt tijdens hun carrière. Als dat wegvalt, kunnen ze daar enorm onder lijden. Maar als je losstaat van je ego, glijdt zoiets veel makkelijker van je af. Dan denk je: het was maar een karakter, het raakt niet wie ik ben.” En dat geldt niet alleen voor sterren. “We hebben allemaal zo’n ego. Misschien op een subtieler niveau, maar dat maakt niet uit.”

Aap Blog Mies

Nadat Ritman uit de put geklommen was, wilde hij anderen helpen hetzelfde te doen. En hij wilde blijven schrijven. “Het idee lag eigenlijk voor de hand: bloggen tegen eenzaamheid. Het schrijven had mij tenslotte ook geholpen, dus waarom zou dat voor anderen niet gelden? Ik zocht een samenwerkingspartner, ben een beetje gaan googelen, en vond Humanitas. Ik heb de afdeling Haagland gebeld en dat was meteen raak.” Samen hebben ze het platform Aap Blog Mies gebouwd, een veilige online omgeving waar mensen kunnen schrijven over eenzaamheid. “Praten over eenzaamheid doe je niet zo makkelijk. Mensen hebben vaak een soort schaamte, en ze denken dat toch niemand ze begrijpt. Op het blog worstelt iedereen met hetzelfde probleem. Dan blijkt ineens dat ze niet alleen staan met hun gevoelens.”

Kennisoverdracht

Ritman organiseert blogworkshops. “Ik vertel de mensen hoe je een blog schrijft, maar je hebt meteen een ontmoetingsmoment. Dat creëert vertrouwen.” Hij geeft ook lezingen. Allemaal vanuit zijn eigen ervaring, met kennisoverdracht als uiteindelijk doel. Net zoals de methodiek die hij momenteel ontwikkelt voor coachingssessies die hij geeft als ‘levensmentor’.
De voordeur gaat open, twee meisjes stuiteren de woonkamer in. Ze hebben Nederlandse vlaggetjes op hun wangen geschilderd, het is bijna Koningsdag. Ritman staat op, het is tijd voor de middagboterham. “Want dat is toch waar we het hier eigenlijk over hebben? Eenzaamheid is zo groot, zo verbonden met het leven. Eenzaamheid gaat over het leven zelf.”

Carolien Ceton

Reageren? Ga naar de Facebook-post van dit artikel!

‘School voor eenzijn’
Sander Ritman werkt momenteel aan plannen om een ‘School voor eenzijn’ op te richten. Door middel van kennisoverdracht, het leren van technieken en het doen van oefeningen werken mensen hier aan zichzelf, zodat zij van Eenzaam naar Eenzijn kunnen gaan. Wil je hier meer over weten, meedenken of samenwerken? Neem dan contact op met Sander via sanderritman@outlook.com.

Wat is eenzijn?
Eenzijn is, legt Ritman uit, met een vrije en niet-oordelende geest naar jezelf en de wereld kijken, waardoor het onderscheid tussen jou en de rest verdwijnt. Je krijgt hierdoor meer respect voor zowel jouzelf als de omgeving. De eenzaamheid verdwijnt omdat je geen last meer hebt van jouw ego en je zal met liefde naar jezelf en anderen kijken. Dit is niet alleen een duurzame oplossing voor eenzaamheid, aldus Ritman, maar werkt ook een duurzame en bewuste omgang met de planeet in de hand.

 

Met toestemming van/ dank aan Coalitie Erbij
Origineel verschenen op de blog op Samen tegen eenzaamheid

Meer lezen: ga naar aapblogmies.nl
Meer lezen over eenzaamheid? Kijk op www.eenzaam.nl

 

Samen bouwen aan een hechte buurt

Zorgcoöperatie Noordelijk Scheveningen feestelijk van start
Maandag 9 juli vierde Zorgcoöperatie Noordelijk Scheveningen (ZNS) haar kick-off met een zeer drukbezocht Vraagelkaarcafé in Muzee. De zorgcoöperatie legt de verbinding tussen buurtbewoners en professionele zorg om kwetsbare buurtgenoten actief te betrekken bij de buurt. Doel is om ervoor te zorgen dat de mensen in de wijk elkaar helpen, jong of oud, rijk of arm, ziek of gezond. Alle buurtbewoners worden aangesproken op hun mogelijkheden en talenten.

 

Tijdens de opening werd daar meteen een start mee gemaakt. De ruim honderd aanwezigen werden uitgenodigd om aan te geven wat ze zelf graag zouden willen en wat ze anderen willen bieden. Een set Vraagelkaar- kaarten bood inspiratie. Sommige buurtbewoners wilden samen wandelen, anderen wilden breien, naar de bioscoop of lunchen in het park. En er waren Scheveningers die wilden helpen met de opvoeding van een hond, met aan huis manicuren en het geven van een yogaworkshop. Ter plekke werden matches gemaakt en mensen met elkaar in contact gebracht.

 

Het programma bood voor elk wat wils. De bezoekers verdeelden zich over de verschillende workshops. In het verhalencafé vertrouwden buurtbewoners elkaar prachtige verhalen toe over een bijzonder geluksmoment in hun huis. Naast het creatieve café, waar mandala’s gekleurd werden, kregen mensen in het verwencafé een gezichtsmassage en prachtig gelakte nagels. De dansworkshop bracht veel mensen op de been, levendigheid en vrolijke gezichten.
Verrassend hoe eenvoudig het is om iets samen te doen door elkaar te vragen!
Samen aan de slag
Zorgcoöperatie Noordelijk Scheveningen is een bewonersinitiatief met als doel om samen te bouwen aan een hechte buurt. Voorzitter Esther Ottens: “Met de kick-off is het fundament voor de bouw van een stevig netwerk gelegd. De bijeenkomst van vandaag smaakt naar meer.” De kersverse Zorgcoöperatie Noordelijk Scheveningen roept daarom buurtgenoten op lid  te worden van de ‘club’. Als vrijwilliger, als deelnemer aan activiteiten of als afnemer van zorg /aandacht: iedereen is welkom. Esther tot slot: “We gaan samen aan de slag, samen zorgen we ervoor dat we in onze buurt elkaar kennen en elkaar kunnen vinden als dat nodig is.”

Meer informatie: www.zorg-ns.nl

   

iZi community zoekt ambassadeurs in alle Haagse stadsdelen

iZi zoekt nieuwe collega-ambassadeurs

In de iZi ervaarwoning testen bewoners de nieuwste hulpmiddelen om langer gezond thuis te kunnen wonen. Omdat iZi gaat uitbreiden over de hele stad, zijn we op zoek naar ambassadeurs. Interesse? Kijk op www.wijenizi.nl of neem contact op via iziwoning@gmail.com of telefoon 06 11601983 (iZi helpdesk)

 

 

 

​https://youtu.be/9JDcnmGH9Hw

 

Zorg dat je vindbaar bent!

Renee Winters, drijvende kracht achter de Sociale Kaart Den Haag:
“Aan alle mooie initiatieven: Zorg dat je vindbaar bent!”

Renee Winters
Renee Winters

Al 4 jaar timmert Renee Winters aan de weg: de vernieuwing van de Sociale Kaart Den Haag. In augustus vorig jaar ging de nieuwe versie online, waardoor het zoeken nu nog beter werkt.
“Betrouwbaarheid is cruciaal”, stelt Renee. “Door middel van goede afspraken houden wij, in  samenwerking met alle partners, de sociale kaart up to date. De website telt inmiddels 3700 records en wordt dagelijks intensief gebruikt door vele Hagenaars: inwoners, mantelzorgers en professionals, zoals wijkzorgteams en servicepunten.”

Op de website www.socialekaartdenhaag.nl presenteren maatschappelijke organisaties en zorgaanbieders zich die actief zijn in de stad. Denk hierbij aan huisartsen, therapeuten en zorginstellingen, maar ook bewonersinitiatieven, vrijwilligersorganisaties, maatschappelijke dienstverleners, apotheken,  buurthuizen, sportverenigingen en patiëntenverenigingen. De Sociale Kaart Den Haag biedt informatie over het actuele aanbod en helpt Hagenaars daarin de weg te vinden. Of je nu op zoek bent naar begeleiding, zorg, beweging, mensen wilt ontmoeten of vrijwilligerswerk wilt oppakken, start met een blik op de Sociale Kaart Den Haag!

Wij maken het zo makkelijk mogelijk
Als informatiespecialist werkt Renee het liefst achter de schermen. Inmiddels heeft zij versterking gekregen van collega Jolanda van Nieuwpoort.
“Wij zien veel mooie bewonersinitiatieven, maar regelmatig zijn die bijna onvindbaar. Al die mensen die graag aan je activiteit willen deelnemen, of die met je samen willen werken, kunnen je niet vinden. Dat is zó jammer!
De sociale kaart kan je helpen gevonden te worden. En zelf kun je ook zoeken en vinden.
Ik begrijp heel goed dat mensen vooral hun energie stoppen in hun mooie initiatief, en niet in publiciteit. Daarom maken wij het zo makkelijk mogelijk.
Om je bij de sociale kaart aan te melden is het niet nodig dat je al een website hebt.
Je kunt een simpele tekst met je aanbod aanleveren. Of je facebookpagina. Als je die niet hebt, kun je zelfs de subsidieaanvraag naar ons toesturen, dan maken wij een tekstvoorstel voor je. Als je terugkerende activiteiten hebt, kun je die ook vermelden. Die komen dan automatisch ook op www.zoekhetuitdenhaag.nl. Daar wordt informatie ook goed gevonden.”

Wat moet je aanleveren?
Omschrijf kernachtig je volgende punten:

  • Wie ben je?
  • Wat doe je?
  • Voor wie?
  • Waar?
  • Hoe?
  • Wat onderscheidt je van de rest?
  • Zorg in elk geval voor een telefoonnummer en een e-mailadres, dat werkt beter (persoonlijker) dan een contactformulier. En alles wat je daarnaast nog hebt:
    website, facebook, logo. (Maar dat hóéft dus niet!)

Renee en Jolanda zijn voortdurend bezig om de inhoud van de Sociale Kaart bij te werken en te verrijken. Heb je een suggestie? Wil je je initiatief aanmelden? Neem contact op met Renee en Jolanda via socialekaart@denhaag.nl .

Sociale Kaart Den Haag

21 juni – Amsterdam – Maak je dorp in de stad

Tijdens het groots opgezette vijf dagen durende festival WeMakeThe.City verzorgen samenwerkende burgerinitiatieven waaronder Stadsdorpen uit grote steden, RestoVanHarte en de Helpdesk van Nederland Zorgt voor Elkaar op donderdag 21 juni een inspirerende conferentie dag. Een dag over het ontwikkelen, opzetten en onderhouden van bewonersinitiatieven rond welzijn, zorg en wonen. Geen prachtige beleidsvisies, maar praktische expertise van reeds bestaande initiatieven in de grote steden. Met interessante sprekers en pittige interviews in de ochtend. Met praktische uitwerkingen in de middag over: Age friendly city en levensloopbestendig wonen; Zorgvragen en opvang in de buurt; Bijblijven en eenzaamheid geen kans geven. Zie voor onze conferentiedag: Maak je Dorp in de Stad

Voor wie is deze dag bestemd?
  1. Bewoners en (toekomstige) initiatiefnemers uit grote steden die een bewonersinitiatief (Stadsdorp) willen opzetten, onderhouden of verder verdiepen. 
  2. Lokale beleidsmakers, projectontwikkelaars en maatschappelijke ondernemers die met vormen van zelforganisatie en innovaties in wonen, zorg en welzijn aan de slag willen, bijvoorbeeld zorgaanbieders, wooncorporaties en overheden.

Aanmelden en ticket kopen via: https://wemakethe.city/nl/

Zaterdag 9 juni: We doen het samen! Het festival van burgerinitiatieven

Heb je zin in een dag vol inspiratie, nieuwe kennismakingen en interessante workshops om jouw burgerinitiatief, project of idee te vieren of juist meer vorm te geven? Zet dan 9 juni in je agenda.

Het We doen het samen! Festival biedt je gezelligheid, praktische tips, inzichten én financiële mogelijkheden voor je project of initiatief. De Amersfoortse Prodentfabriek staat die dag volledig in het teken van actieve burgers. Tijdens het festival vindt ook de uitreiking van Kern met Pit plaats, de leefbaarheidswedstrijd van KNHM.

10 x 10.000 euro voor buurtprojecten
Of misschien heb je een geweldig idee waar je geld voor nodig hebt? Doe dan mee met Donatie op Locatie van VSBfonds en wie weet ga jij naar huis met een donatie van 10.000 euro voor je project!

De kaartverkoop start vanaf maandag 7 mei op: www.wedoenhetsamen.nu
Vanaf dat moment staat ook het programma op de site, zodat de voorpret kan beginnen!

Het We doen het samen! Festival is een initiatief van KNHM en VSBfonds en verschillende partners. Zij geloven in actief burgerschap en willen dit graag stimuleren door de levensvatbaarheid van burgerinitiatieven in heel Nederland te vergroten.

We ontmoeten je graag op 9 juni in Amersfoort.

Hartelijke groet,
Namens de initiatiefnemers & partners van We doen het samen! Festival

Uitnodiging: 1e Nationale DIALOOG Gemeenschapskracht

Jij bent van harte welkom bij de 1e NATIONALE DIALOOG Gemeenschapskracht op 17 mei 2018 in Stadion Galgenwaard te Utrecht.

Gemeenschapskracht is de positieve energie die vrij komt als mensen elkaar helpen om steeds meer doelen beter te bereiken door hun middelen te delen. Doel van de dialoog is deze kracht op het gebied van gezondheid, zorg, welzijn en participatie nog meer te waarderen.

Programma

14.30 uur: Ontvangst met koffie en thee

15.00 uur: Opening door Hugo de Jonge, minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport met overhandiging Actieprogramma Zorgzame Gemeenschappen door Nederland Zorgt Voor Elkaar.

Introductie van Gemeenschapskracht

‘Gemeenschapskracht is er altijd geweest’prof. dr. Tine de Moor, hoogleraar Instituties voor collectieve actie in historisch perspectief van de Universiteit Utrecht.

‘Uitdagingen voor de systeemwereld’, drs. Nathan Rozema, initiatiefnemer van het Krachtstation Kanaleneiland en directeur Labyrinth Onderzoek & Advies.

INTERMEZZO over zingeving

16.00 uur: aftrap Nationale Dialoog

Aan de hand van dé succesvolle praktijkvoorbeelden, stellingen en interactie met het publiek.

17.15 uur: Primeurs overhandigen aan drs. Jantine Kriens, algemeen directeur van de Vereniging Nederlandse Gemeenten en Jos de Blok, directeur van Buurtzorg Nederland.

17.45 – 18.30 uur: Netwerkborrel

Met de mogelijkheid om nader kennis te maken met inwonersinitiatieven en partners.

Praktijkvoorbeelden
Voor de gepresenteerde praktijkvoorbeelden geldt dat a) de regie nadrukkelijk bij inwoners ligt, b) dat zij substantiële middelen hiervoor hebben gekregen, c) dat de impact zichtbaar en voelbaar is in de wijk voor wijkinwoners en professionals d) dat het transitieproces onomkeerbaar is doordat middelen en/of (proces)verantwoordelijkheden zijn geborgd.

Primeurs
De 1e NATIONALE DIALOOG Gemeenschapskracht is het startsein voor:

–  Estafette ‘Wijkdialogen
–  Speciale uitgave Magazine Werkplaats
–  Wijkcontract Gezondheid
–  Conceptmotie ‘Procesverantwoordelijkheid in de wijk’

Aanmelden en meer informatie

Deelname aan de 1e Nationale Dialoog Gemeenschapskracht op 17 mei 2018 kost
€ 95,- per persoon. Dankzij onze sponsoren is de bijeenkomst voor actieve bewoners gratis.  Aanmelden kan via de website http://www.dialooggemeenschapskracht.nl en via deze link.

De dappere dames van het Durgerdamhof

Al heel wat jaren wonen Hennie, Ans en Evi aan de Durgerdamhof en Leyweg. De laatste jaren is er wel het een en ander veranderd in de flat en de buurt. In de omgeving, vooral Durgerdamhof, staan regelmatig blowende jongeren. Er liggen ook dikwijls lachgaspatronen op straat.

De dames aan het woord:

“Dat alles geeft toch wat onrust soms. Ans spreekt ze soms aan en vraagt of ze vooral het afval (zoals lege blikjes enzo) in de vuilcontainer willen doen. Meestal gebeurt dat dan wel.

Enkele jaren geleden was er nog een bewonerscommissie en waren de contacten met de buren hechter.

Als er een nieuwe bewoner kwam kregen wij van de verhuurder de mutatie door. Ans stuurde dan een welkomstkaartje aan de nieuwe bewoner. En zo waren de contacten hechter. De laatste jaren is er veel verloop mede ook door de verandering van de regels rondom de inkomensgrens, door overlijden en huurconflicten. De mutaties worden niet meer doorgegeven aan de commissie. Dat is wel erg jammer vinden we.  Vanuit HaagWonen wordt er minder sociaal geïnvesteerd. De woningtoewijzing zou anders moeten.

Soms zij er problemen in de flat en de dames proberen dat zelf op te lossen. Hennie is daar goed in, ze weet altijd de goede snaar te raken. Evi van de flat Leyweg is onze steun en toeverlaat met het organiseren van de koffie ochtenden.

Met de wijkagent van bureau Zuiderpark hebben we goede contacten, dat is fijn en geeft toch een gevoel van veiligheid. We kunnen altijd bellen als er problemen zijn.

Maar zo langzamerhand groeide er bij ons ook het idee om een ontmoetingsplek voor bewoners e.o. te realiseren.

De stichting Mooi gaf een tip: Fonds 1818 viert het 200 jarig bestaan en ondersteunt initiatieven van bewoners. Geweldig initiatief !

Na contacten en gesprekken over en weer beloonde Fonds 1818 het idee van de dames Hennie, Ans en Evi. Ook HaagWonen deed ook nog een “duit” in het zakje. Na hard werken werd de wildernis omgetoverd tot en leuk ontmoetingsplekje voor de buurt. Het is nog niet helemaal af; De hekjes moeten nog gebeitst en ook komt er een mooi bankje, daar willen we de lokale ondernemers voor strikken.

Laat de zomer nu maar komen!”

 

Woongemeenschap Ichtus

Vlakbij het winkelcentrum Leyweg waar ik wel eens kom, blijkt een woongemeenschap te zijn. Van 2000-2004 zijn Wil en Erla actief geweest om hem op te zetten. Het viel hen op dat er woongemeenschappen werden opgezet voor/ door Indische en Hindoestaanse mensen en zij vroegen zich af waarom er nog niets was voor christelijke mensen. In nauwe samenwerking met het GDO hebben zij zich jarenlang ingezet om zelf een woongroep te starten en in 2004 resulteerde dat in oecumenische woongemeenschap Ichtus. In 2006 zijn de eerste woningen bewoond.

Ik word ontvangen door 4 bewoonsters die een van de koffie ochtenden organiseren voor de woongroep in een gezellige ruimte met een keuken en een paar zitjes. Die ruimte is van het complex en is destijds onderhandeld met de woning corporatie Haag Wonen. De bewoners betalen een bedrag bovenop hun huurprijs voor die ruimte. Daarnaast hebben zij er ook voor gekozen om bij te dragen aan een gezamenlijke pot (10 EUR p.p.p.m.) voor boodschappen voor het eten, koffie en thee. Van de pot worden ook verzekeringen, GWL van de centrale ruimte, en contributie voor het GDO en het tuinonderhoud betaald.

Het zijn sociale huurwoningen en de dames krijgen huurtoeslag waardoor het betaalbaar is voor hen om er te blijven wonen. Voor nieuwe bewoners is dat echter anders; de inkomenseis is verhoogd en zij kunnen geen huurtoeslag meer aanvragen op de huidige huur waardoor het toch relatief duur wordt om daar te wonen. Dit is gekomen door landelijk beleid om scheef wonen tegen te gaan, maar in de praktijk komt het voor Ichtus erop neer dat er nauwelijks mensen in aanmerking komen voor hun woningen. Zonder huurtoeslag zijn de huizen relatief duur voor sociale woningbouw en in combinatie met de inkomenseis is er geen match.  Ze hebben al geprobeerd dat te veranderen via de woning corporatie maar die zeggen dat het landelijk beleid is en kunnen niets doen. Vroeger konden zij gebruik maken van de zgn. fiatteringsregeling, die zouden zij graag terug willen.

Op dit moment wonen er alleen nog vrouwen in het complex, maar dit is geen bewuste keuze. Zij staan er zeer positief tegenover om weer ‘vers bloed’ te krijgen en ook nieuwe stellen te verwelkomen. De enige eis vanuit het GDO is dat het 50+ers moeten zijn.

“Iedereen die zich thuis voelt is welkom” zeggen zij volmondig. Als mensen interesse hebben kunnen ze komen kennismaken tijdens koffie ochtenden of tijdens de etentjes. De woongroep is best hecht, iedereen heeft een eigen woning maar er wordt veel samen gedaan. Er is twee keer per week een koffie ochtend of theemiddag en eens in de 14 dagen koken en eten zij met elkaar. Er worden na afloop ook liedjes gezongen. De meeste vrouwen kennen die liedjes van vroeger uit de PKN kerk, en zijn gewend die na de maaltijd te zingen, afgewisseld met oudhollandse liedjes. Voor de katholieke Miep was het even wennen; “Wij hebben ook liedjes maar die waren allemaal in het Latijn, maar ik vind het best hoor”. Er is verder geen gezamenlijke geloofsbeleving, er wordt gebeden voor het eten maar daar blijft het bij.

Ondanks dat de bewoners inmiddels allemaal behoorlijk op leeftijd zijn is het nadrukkelijk niet de bedoeling dat er echt zorg wordt verleend aan elkaar. Omzien naar elkaar en af en toe een boodschapje doen voor elkaar, dat is gewoon een vriendendienst, maar zij zijn geen mantelzorgers. De bewoners met een indicatie krijgen thuiszorg en regelen die zorg zelf. Op mijn vraag of ze niet meer samen zouden kunnen oppakken in zo’n hechte groep is het antwoord: “Als je ons dat 10 jaar geleden had gezegd dan hadden we daar energie voor gehad. Nu zijn we ouder en kunnen niet meer alles. Ook daarom is het belangrijk dat we nieuwe bewoners gaan krijgen”

 

De expertise van kwetsbare burgers is belangrijk voor de samenleving

Onzichtbaar Den Haag droomt van een wereld waar burgers in contact en dialoog komen om van elkaar te leren. Door het leven te zien vanuit het perspectief van de ander en zo betrokken te raken bij elkaar. Om samen te werken en kennis, kunde en ervaringen te delen. Een wereld waar iedereen zich welkom voelt met zijn of haar verhaal. Waar er voor iedereen een volwaardige plek is.

Onzichtbaar Den Haag is genomineerd door de Gemeente, het MKB en de Social Club Den Haag voor de campagne ‘Wie is de meest inspirerende sociaal ondernemer van Den Haag 2018’. Via deze link kan je jouw stem uitbrengen: https://socialhubdenhaag.nl/pagina/wedstrijd

 

Onzichtbaar Den Haag professionaliseert de kennis, kunde en ervaring van (toekomstig) professionals die werken met en voor ‘een kwetsbare burger’. Dit doen we door het ontwikkelen en geven van trainingen en workshops met de inzet van die ‘kwetsbare burger’, onze ambassadeurs, met hun kennis, kunde en ervaring.

Wij creëren unieke en betekenisvolle leerarrangementen. Dit doen we op een ervaringsgerichte wijze door onszelf of situaties uit de praktijk na te spelen, interactief het gesprek aan te gaan, kennis en kunde te delen, het vertellen van verhalen over onze ervaringen of andere creatieve leer- en werkvormen. Onze arrangementen zijn authentiek, confronterend, levendig en echt.

Onze stijl van werken is ervaringsgericht. Door te ervaren gaan we voelen. Van daaruit starten we het interactieve dialoog. Zo ontstaat er ruimte voor het delen van kennis, kunde en ervaring. Deze overdracht verbreedt het perspectief waardoor de betrokkenheid bij de ander en elkaar toeneemt. Dit leidt tot medemenselijkheid en een professionele en persoonlijke (her-) ontmoeting.

Onze missie
Onzichtbaar Den Haag heeft de missie om burgers in contact en interactieve dialoog te brengen om van elkaar te leren en kennis, kunde en ervaringen te delen. In de klaslokalen van het onderwijs aan studenten of docenten, het kantoor of trainingsruimte van een bedrijf, de gemeente en de overheid of maatschappelijke organisaties aan professionals.

Onze visie
We geven plek aan ‘een kwetsbare burger’ om van betekenis te zijn. Het zwarte gat van depressie, verslaving of schulden, is een berg aan ervaring. We maken hen zichtbaar omdat wij geloven dat hun expertise van belangrijke meerwaarde is voor de samenleving om van te leren. Het is zonde dat deze op straat of op de sofa verloren gaat.

www.onzichtbaar-denhaag.nl

Toegang tot zorg voor kwetsbaren in Moerwijk

Simone Pieterson en Dick Raat zijn de drijvende krachten achter Stichting Thuispoli en zorgopleiding Medivus. Zij is onderneemster met een zorg achtergrond, hij is sociaal ondernemer uit Groningen. Samen werken zij in de wijk Moerwijk, in gebouw Het Hart van Moerwijk. Een wijk met sociaal-demografische uitdagingen; het gemiddelde inkomen ligt onder de 17,000 EUR per jaar, veel ouderen hebben alleen AOW, er wonen veel slecht geïntegreerde nieuwkomers, er is armoede, schuldenproblematiek, illegaliteit, radicalisering… Voor Dick en Simone de reden om juist daar hun zorg opleiding te situeren. Met een slimme constructie kunnen zij zorg leveren aan mensen die niet verzekerd zijn of het geld niet hebben om zorg voor te schieten voor zij het terug krijgen van hun verzekering. Ook leiden zij mensen op die uit de wijken komen en dus een achtergrond hebben die aansluit bij de zorgvragenden. De samenwerking met de Gemeente Den Haag houdt echter wel wat te wensen over.

Medivus is een (for profit) bedrijf dat zorg opleidingen aanbiedt. Van de site: “Medivus biedt al meer dan vijf jaar verschillende verkorte MBO-zorgopleidingen aan. Wij zijn de enige in Nederland waar u zo snel uw diploma kunt halen. Een Verzorgende-IG (niveau 3) opleiding kunt u bij ons binnen een jaar afronden. De verkorte opleiding scheelt niet alleen tijd maar ook geld. U hoeft geen drie jaar in de schoolbanken te zitten. Ook is er gegarandeerd een stageplek.”  Er is veel werkgelegenheid in de zorg. Het is een particuliere opleiding die nu vooral studenten aantrekt die het kunnen betalen. Graag zouden de ondernemers ook meer mensen uit de wijk de kans geven om de opleiding te volgen omdat de werkgelegenheid zo goed is.  Nu bieden Dick en Simone een paar gratis plekken per jaar aan voor mensen uit de wijk die zij een kans willen geven, maar zij moeten dat uit eigen zak betalen. Zij hebben geprobeerd via de Gemeente (Werkgevers Service Punt) doorverwijzingen te krijgen en trajecten vergoed te krijgen voor deze groep, maar dat is elke keer weer stukgelopen.

Stichting Thuispoli is gehuisvest in het zelfde gebouw. Van de site: “De ThuisPoli is een onafhankelijke en niet-religieuze zorgorganisatie die gratis zorg biedt aan mensen, die om welke reden dan ook, geen toegang hebben tot de reguliere zorg. De ThuisPoli biedt wijkbewoners ook de mogelijkheid om geheel gratis en vrijblijvend hun basale gezondheidstoestand te laten checken. Het uitgangspunt van onze zorg is de menselijk maat. U hoeft bijvoorbeeld géén zorgverzekering te hebben om een beroep te kunnen doen op de diverse zorgdiensten van de ThuisPoli.”

De stichting biedt zorg door stageplaatsen te leveren aan de leerlingen van o.a. Medivus en zo snijdt het mes aan twee kanten: leerlingen krijgen een begeleide stage plek die ze nodig hebben om hun opleiding succesvol af te ronden, onverzekerden krijgen zorg waarvoor ze niet (veel) hoeven te betalen. Bijkomend voordeel is dat de opleiding mensen aantrekt uit verschillende culturen waardoor ook de mensen die het Nederlands niet goed beheersen gekoppeld kunnen worden aan een zorgverlener uit hun eigen cultuur.

Dick en Simone zijn gepassioneerd en hebben hart voor de wijk waarin zij opereren. Hun drive is ‘impact first’ maar in relatie tot de Gemeente Den Haag zijn zij vaak gestuit op een muur van onbegrip. “Omdat wij ondernemers zijn en een business model hebben worden wij hier weggezet als geldwolven. Maar wij willen iets neerzetten dat duurzaam is en niet afhankelijk is van de grillen van een wethouder of een nieuwe ambtenaar. Wij voelen ons niet erkend in wat wij betekenen voor toegang tot zorg en werkgelegenheid. We hebben de Gemeente Den Haag ook niet nodig, maar zouden wel meer impact kunnen bereiken als we samen zouden kunnen werken. We vinden het jammer dat we niet meer kansarme wijkbewoners een opleiding kunnen bieden. We zijn er echter klaar mee om daar onze energie aan te verspillen en richten ons liever op plekken waar het makkelijker gaat. We zijn nu ook begonnen in Amsterdam en gaan binnenkort beginnen in Breda waar er meer bereidheid is tot samenwerking voor ons soort partijen.”

Stichting Handicare – Samen wonen, samen zorgen

Maktouba is er al een paar jaar mee bezig; een woonplek voor ouders en kinderen met meervoudige zorg behoeften creëren. Zij kent de situatie van deze ouders maar al te goed; Maktouba heeft zelf een broertje en een zusje die meervoudig gehandicapt zijn en speciale zorg nodig hebben. Huizen van gezinnen waar dit speelt zijn vaak niet toegerust op de aanpassingen die nodig zijn; bredere deuren, hogere plafonds, grotere badkamers, los van de kosten voor dergelijke aanpassingen kan het bouwkundig ook vaak niet.

Omdat zij wist dat er meer gezinnen zijn voor wie dit belangrijk is heeft zij in 2015 Stichting Handicare opgericht. De Stichting heeft tot doel een woonplek te vinden voor 12 gezinnen met kinderen met meervoudige handicaps waar deze aanpassingen al in de constructie van de huizen zijn meegenomen.

De Stichting had vorig jaar een locatie gevonden op de Wijhestraat, maar na een jaar praten en onderhandelen bleek de locatie niet geschikt te zijn voor het plan. Nu is een nieuwe locatie gevonden: Zuidhaghe (bij de Leyweg/ Erasmusweg) waar samen met woningcorporatie Arcade aan de sloop en nieuwbouw kan worden begonnen.

Op deze locatie komen dan sociale huurwoningen voor 12 gezinnen, en daar bovenop 2 groepswoningen voor 8 personen waar meervoudig gehandicapten zelfstandig gaan wonen. In deze groepswoningen wordt 24-uurs zorg geleverd.  De gezinnen op de begane grond kopen zorg in met het PGB van hun kind, en gaan daar waarschijnlijk collectieve contracten voor afsluiten. De Stichting heeft een inschrijvingslijst waar op dit moment 7 gezinnen op staan. Op dit moment zoekt de stichting naar geschikte zorg aanbieders om de ouders uit te laten kiezen.

Stichting Handicare zoekt nog andere ouders die interesse hebben in deze vorm van wonen. Als er meer duidelijkheid is over het tijdspad van de locatie gaat de Stichting bijeenkomsten organiseren om de toekomstige bewoners al aan elkaar voor te stellen en om de groepsvorming te bevorderen. Maktouba hoopt dat het een gemengde groep mensen wordt die omdat ze elkaar goed begrijpen, ook steun aan elkaar kunnen hebben.

Voor nieuwe initiatieven op dit vlak heeft zij nog tips: vorm zo snel mogelijk een rechtspersoon zodat je een gesprekspartner bent voor de gemeente en voor woningstichtingen. Met meerdere mensen kan je taken verdelen. Ook goed om te weten is dat woningcorporaties door de Gemeente verplicht zijn om woningen te creëren voor bewoners met speciale behoeftes. Daarom zullen zij blij zijn met bewoners initiatieven die daar een rol in spelen.

Groepswonen door Ouderen – Wateringse Hof

Wie zijn wij?
Een woongroep van 55-plussers en ouderen. Wij hebben 24 riante ruime 4-kamer appartementen in sociale huursector. Is uw inkomen (alleenstaand) meer dan 22.100 euro bruto? Of heeft u samen tussen de 30.000 en 36.155 euro bruto per jaar? Dan kunt u in aanmerking komen voor een woning. U heeft een IB-60 verklaring nodig en deze moet u overleggen bij Staedion, onze verhuurder.

Maar waar zijn wij naar opzoek?
Toekomstige buren die sociaal zijn ingesteld. Daarmee bedoelen we dat je iets voor je medebewoners over wilt hebben. Bijvoorbeeld tijdens ziekte. Let op, het gaat absoluut niet om verzorgtaken. Denk meer aan een boodschapje doen, of langskomen voor een praatje. Ons streven is dat niemand bij ons zich eenzaam voelt.

Wat hebben wij u te bieden?
Een geweldige groep bewoners die stuk voor stuk positief in het leven staan. En allemaal bereid zijn om iets voor een ander te doen. Ook doen wij veel gezamenlijke activiteiten. Je kan bij ons gezellig kaarten en biljarten. Daarnaast is er een keer in de week een koffieochtend en om de week op zaterdagmiddag een borreluur met iets lekkers. Ook doen wij veel aan eenzaamheidbestrijding, door koren uit te nodigen voor een optreden. Dit doen wij vaak met een maaltijd vooraf. Ook zijn er bij ons regelmatig activiteiten als een paasbrunch, diverse gezellige avonden of een bingo met mooie prijzen. Of het Sinterklaasfeest. En het jaar sluiten wij af met ons bekende kerstdiner. Wij beschikken over een mooie ontmoetingsruimte, ‘De Rank’ geheten, waar alles plaatsvind. Hier beschikken wij over alle comfort. Ook hebben wij fijne bewoners die altijd weer klaarstaan. Om voor de bewoners het een en het ander te doen. Zodat het altijd weer een feestje is bij ons. Ook hebben een mooi jaarprogramma, kijk maar eens in onze agenda op de website.

Veiligheid is bij ons heel belangrijk!
Zo hebben wij allemaal een camera in onze voordeur zodat je altijd kunt zien wie er aanbelt. Verder is ons complex beveiligd en beschikken wij over een afgesloten parkeerplaats. Dus veiliger kan bijna niet.

Wij zijn altijd opzoek naar toekomstige buren!
Staat u positief en actief in het leven? En sluiten uw normen en waarden aan bij die van ons? Dan past u zeker bij ons. Bent u al nieuwsgierig geworden? Neem dan contact met ons op, wellicht kunnen we een moment afspreken waarop u langs kunt komen om het complex en onze woongroep van dichtbij te bekijken. Via de pagina ‘contact’ kunt u onze gegevens vinden. Bezoek ook het archief op onze website zodat u kunt zien wat wij allemaal hebben gedaan.

Welke faciliteiten zijn er in de buurt?
Op de eerste plaats is er een geweldig winkelcentrum aan de overkant van het gebouw. Daar kunt u uw dagelijkse boodschappen doen. De apotheek op de hoek is ook erg makkelijk. Met tram 17 bent u binnen 10 minuten in winkelcentrum In de Boogaard in Rijswijk, zodat u fijn kunt winkelen. Ook tram 16 stopt voor de deur en ook bus 37 zo naar het Leyenburg ziekenhuis. Verder is er een goede verbinding naar Kijkduin, waar u fijn uit kunt waaien aan de kust. En oom met de auto bent u binnen 5 minuten op de grote weg en op het Prins Clausplein. Wie van fietsen houdt, kan zijn hart ophalen, met fijne fietspaden door het naburige Westland en Midden-Delfland. En als u even wilt winkelen, dan is Delft een aanrader. Zeker het oude centrum is de moeite waard. Elke donderdag is daar de gezellige markt. U stapt voor de deur op bus 37 en binnen 10 minuten bent u daar. Verder zijn er ook mooie wandelroutes door de wijk en in de groene omgeving, evenals plekken om te vissen.

Website: wateringsehof.nl

 

Wijkzorgwinkel Rivierenbuurt: “Voor iedereen even goedkoop: voor niks”

“Buurtbewoners kunnen hier kinderspullen en -kleding komen halen. Gratis. Spullen die inmiddels te klein zijn kunnen weer ingeleverd worden. We accepteren kleding waar we ook onze eigen kinderen in zouden laten lopen. Dus lekker modern, schoon, heel en niet verwassen. Daar kunnen we weer andere mensen blij mee maken. We hebben ook bedjes, badjes, lakens, boeken en spelletjes.”
An Verwaal is initiatiefneemster van de wijkzorgwinkel.  “Pas hebben we een Syrisch vluchtelingengezin geholpen. Zij was zwanger van de vierde en ze hadden niks. Dus het werd bedje, badje, kinderwagen en alle andere toestanden. Dat heb ik weggebracht. Zij waren heel blij. Maar normaal komen de mensen het halen, want je kan niet alles doen. We doen dit helemaal met onze vrijwilligers Astrid, Ilse, Pamela en Shirley.”

“We helpen alle soorten mensen, ook mensen die hier illegaal zijn of andere problemen hebben. Wij kijken niet naar inkomen en vragen aan niemand inkomensgegevens. Sommige mensen werken, maar houden per saldo minder over dan een uitkering, omdat ze geen toeslagen krijgen. Het is hier voor iedereen even goedkoop: voor niks.
Twee ochtenden per week heeft een verpleegkundige hier spreekuur: op maandag en woensdag van 10 tot 11 uur. Daar wordt veel gebruik van gemaakt. Geregeld zijn er mensen met vragen over hun verzekering, ooievaarspas, een schuld of andere dingen. Die helpen zij met het papierwerk.
Van apotheek de Volharding krijgen we veel materialen, waaronder incontinentiemateriaal en kraampakketten . Met die dingen kunnen wij veel mensen blij maken.”

Wijkzorgwinkel Rivierenbuurt

“Ik zet graag dingen op. Ik heb een groot netwerk en kan met iedereen eigenlijk heel goed opschieten. Als voorzitter van de bewonerscommissie Maasstraat en omgeving was ik bij de nieuwbouw betrokken geweest. Ik vroeg aan de manager van HaagWonen of we deze pandjes  mochten gebruiken. Ze  stonden leeg, want er moest iets met zorg in komen. Dat kwam goed uit.  Zo konden wij er voor een heel mooi prijsje in. Ik ben nu bezig met bejaarden. Ik wil gaan regelen dat die hier met elkaar koffie kunnen drinken en borduren of handwerken, wat ze maar willen. Op de ochtenden dat er geen wijkverpleegkundige is, is daar genoeg ruimte voor. Ik organiseer ook altijd een dagje weg voor de ouderen met bussen, via de gemeente.”

“Waar wij behoefte aan hebben? We zouden heel graag een website willen, want niet iedereen zit op facebook.  Een site waarop iedereen spullen kan vragen of aanbieden. En vragen aan elkaar en aan ons kan stellen. En ook willen we heel graag nog twee vrijwilligers. Dan kunnen we ook op de woensdag weer open en hebben we een beetje speling voor als iemand ziek is. ”

GROEPSWONEN VOOR KWETSBARE JONGEREN

Jacqueline Verhagen:
“Ik wil me inzetten voor deze vergeten LVB groep”

Samen met andere ouders een groepshuis in Den Haag oprichten voor jongeren met een licht verstandelijke beperking (LVB), dat is de droom van Jacqueline Verhagen. “Het gaat om jongeren tussen de 18 en 30 jaar die graag uit huis willen, maar het niet helemaal zelfstandig kunnen. Een huis waarin iedereen een privéplek heeft met eigen sanitair en een klein keukentje en met een gemeenschappelijke ruimte waar ze samen thee kunnen drinken, koken en naar hun favoriete serie kijken. Met begeleiding die ze helpt om het zelf te doen. Ik geloof dat de jongeren in zo’n veilige groep veel steun aan elkaar kunnen hebben en daardoor minder professionele zorg nodig hebben.”

“Mijn dochter Anouschka is nu 22 en gaat in september met nog 9 jongeren in een groepshuis wonen van Stichting TOV in Delft. Samen met de ouders hebben we eerst gekeken wat er nodig zou zijn aan begeleiding. We hebben in kaart gebracht wat de bewoners allemaal zelfstandig kunnen: praktische vaardigheden als opstaan, aankleden, de was doen en financiën, maar ook sociale vaardigheden als voor zichzelf opkomen en hulp vragen. We kwamen tot de conclusie dat er in de ochtend niet zo veel hulp nodig is, eigenlijk vooral structuur. Daarvoor komt één ondersteuner. De piek qua begeleiding zit in de tijd tussen 4 en 8, waarin iedereen terugkomt van dagbesteding of werk en het verhaal van de dag wil delen. Wanneer ze gaan koken en eten. Dan zijn er twee begeleiders die gespecialiseerd zijn in de sociale omgang en die de jongeren zo veel mogelijk zelf laten doen. Onze visie is dat we ontwikkelingsgericht werken, er wordt zo min mogelijk overgenomen. We investeren in hun vaardigheden en waar mogelijk kan de begeleiding afgebouwd worden. Er is een basisrooster voor de gezamenlijke ondersteuning. Per bewoner is het mogelijk om de hulp individueel op te plussen.”

“Ook al heeft mijn dochter nu een fijne plek, ik wil heel graag in Den Haag ook zo’n huis oprichten. Ik wil me inzetten voor deze vergeten doelgroep. Deze jongeren redden het vaak net niet zonder begeleiding, maar ze zijn te ‘goed’ voor gehandicaptenzorg. Zo zie je mensen die tot hun 30e thuis blijven wonen, bij gebrek aan een geschikte plek, of omdat het niet herkend wordt. Sommige ouders schrikken van de term LVB. Ze zeggen: ‘mijn kind is niet verstandelijk beperkt, zij kan alleen niet zo goed leren en met geld omgaan, en ze kan haar tijd niet indelen’. Het gaat om een kwetsbare groep, die niet weerbaar genoeg is en makkelijk tussen de wal en het schip valt. Niet voor niets zijn de vier thema’s van het jaarlijkse symposium over LVB steevast: LVB en hulpverlening, LVB en criminaliteit, LVB en verslaving en LVB en dakloosheid. Maar wat doen we met de ‘normale’ LVB-er? Waarom gaan we pas iets doen als het mis is gegaan? Voor preventie is adequate begeleiding van deze groep zeer belangrijk.”

“De gemeente zou kunnen helpen door meer ruimte voor groepswonen te creëren. Om dit mogelijk te maken voor deze doelgroep moet het sociale woningbouw zijn, met huren van maximaal €500.
WMO-consulenten zouden dit onderwerp tijdens keukentafelgesprekken bespreekbaar kunnen maken. Zij kunnen peilen of deze jongeren zelfstandig willen wonen en ze vragen wat ze daarvoor nodig zouden hebben. Ik ben graag bereid om met de consulenten in gesprek te gaan over het herkennen en bereiken van de LVB groep.”

Herken je het verhaal van Jacqueline en wil je je aansluiten?
Mail Jacqueline via jacquelineverhagen@gmail.com

Ongekend Haags: community voor & door Hagenaars met psychische bijzonderheden

Annebeth, redactielid van Ongekend Haags, vertelt:
“Wat ik zelf heel belangrijk vind aan Ongekend Haags is om te zorgen dat mensen weer hun huis uit gaan, dat ze dingen meemaken en aan activiteiten mee kunnen doen.”

Onze missie is: Hagenaars met een psychiatrische achtergrond met elkaar verbinden om vanuit gezamenlijke kracht op gelijkwaardige en eigen wijze mee te kunnen doen in de samenleving.

Wij creëren een sociaal netwerk op internet om elkaar te ontmoeten, informeren, steunen en inspireren. Als redactie willen wij laten zien laten zien wat ons en jullie bezig houdt. En hoe we op eigen wijze mee kunnen doen in Den Haag.

Hoe doe jij mee? Wat zou jij willen ondernemen? Wat wil jij aan de orde stellen of delen?
Dat willen wij heel graag van jou horen! Praat mee en laat weten wat jij mooi, spannend en belangrijk vindt!
Check regelmatig onze site of word lid van onze Facebookgroep!

www.ongekendhaags.nl

Ongekend Haags is onderdeel van het Haags SteunSysteem

 

 

Eetclub De Kronkel: Lekker eten met ‘n snufje entertainment

“Voor 5 euro kun je hier heerlijk eten”, vertelt kunstenares en gastvrouw Christine Laheij. “Onze eetclub wordt helemaal gerund door vrijwilligers. Elke maandag eten we hier met zo’n veertig mensen, inclusief onze acht vrijwilligers. Reclame hoeven we niet te maken. Soms moeten we zelfs een stop houden omdat we niet meer dan 50 mensen binnen kunnen hebben.”

“Heel vaak open ik de maaltijd met een beetje entertainment. Bijvoorbeeld met een Kronkel, een klein verhaaltje van Carmiggelt, waaraan we onze naam te danken hebben. Soms heb ik iemand ontmoet die ik dan vraag om iets voor te dragen of voor te lezen. Of een stukje op een accordeon te spelen. Achter de piano zit meestal wel iemand uit het gezelschap. Het zijn geen hele concerten hoor, gewoon laagdrempelig. Meestal voorafgaand aan het eten. Met Sinterklaas kreeg iedereen een lettertje om z’n nek met de opdracht om daarmee per tafel een zinnetje of gedichtje te maken. Daar kwamen echt gedichten uit voort, heel leuk. Tony, onze kokkin, zingt soms, als ze er zin in heeft. Het is altijd iets anders. Het hoeft niet altijd, maar ik vind het leuk. En de mensen zijn mij wel gewend: ‘Oja Christine doet weer iets’. Het is mijn meerwaarde als gastvrouw.”

“Vijf jaar geleden begonnen we met de eetclub. In die tijd gaf ik hier ook taal- en naailes. Ik ben kunstenares en van huis uit lerares handvaardigheid. Ik woon hier vlakbij en zat hier bijna dagelijks. De Kronkel is belangrijk voor ons en het is een prachtig gebouw. We waren bang dat de Kronkel door de gemeente gesloten zou worden. Om dat te voorkomen wilden we er extra leven in blazen. We startten de eetclub met vrienden en kennissen en een bevriende kok.”

“De Kronkel is nu van Xtra en er zijn enkele betaalde krachten, zoals de opbouwwerker en de beheerder. Maar het eten is helemaal voor en door buurtbewoners. Sinds de verbouwing hebben we een geweldige professionele keuken. We hebben daar met alle vrijwilligers een instructie voor gekregen, zodat iedereen weet hoe de apparatuur werkt.
Waar wij behoefte aan hebben? Het budget mag voor mij iets royaler, zodat ik een keer leuke placemats of een versiering aan zou kunnen schaffen. Qua eten komen we uit met de 5 euro per persoon, maar de extra’s doen we uit eigen middelen. Maar waar we echt blij van zouden worden is een onkostenvergoeding voor de vrijwilligers.”

 

 

Samen wonen in de Archipelbuurt – Plateaulift biedt nieuw perspectief

 22 jaar geleden kochten Babs en Karel, samen met nog vijf vrienden, een oud bejaardenhuis aan de Bankastraat. “Het idee was: ieder z’n eigen plek en toch samen”, vertelt Karel. “Het was een avontuur om het voor elkaar te krijgen, want de meesten van ons moesten ook meteen hun oude huis verkopen. Bijzonder genoeg lukte dat in heel korte tijd. We hebben vier grote panden verdeeld in acht appartementen, die we elk naar onze zin hebben verbouwd.”
Het huis van Babs en Karel is ruim, smaakvol ingericht en heeft een bijzondere indeling, met een grote vide die de eerste twee verdiepingen verbindt.
“Het hielp wel dat we een makelaar in onze club hebben, en het is ook handig dat ik architect ben. We hebben heel veel zelf geklust en zelf gemaakt. Babs is ons creatieve en sociale brein.”

Doen jullie veel samen?
Babs: “Ik heb zowel in mijn werk, maar ook privé altijd veel sociale dingen georganiseerd. Het hoort gewoon bij mij, ik vind het gezellig. Ik heb vele jaren in de organisatie van het wijkfeest gezeten. We hebben hier altijd aanloop. Over de hele breedte van de vier panden hebben we, in het achterste gedeelte, een gemeenschappelijke tuin die we samen onderhouden. Op het dak hebben we zonnepanelen. We eten regelmatig met elkaar en elk jaar vieren we oud en nieuw met z’n allen.”

Zorgen jullie ook voor elkaar?

Karel: “Er waren tijden dat iemand van ons ziek was en veel hulp nodig had. Iedereen staat altijd voor elkaar klaar. Het is een mooie schaalgrootte, niet te groot. We zijn vrienden, het is heel informeel. Toen een vriendin van een paar straten verderop weduwe werd, zeiden we: laten we een keer per week samen eten. Dat beviel goed, en al snel groeide dit uit tot een eetgroep die nog steeds bestaat. Iedereen kookt om de beurt bij hem of haar thuis en stelletjes tellen voor twee!”

Wonen hier nog steeds dezelfde mensen als in het begin?

Babs: “In de loop van de tijd is de samenstelling een beetje veranderd. Doordat de huizen zo veel duurder zijn geworden, komen er iets andere mensen. Ook zijn er jongere mensen bijgekomen, dus qua  leeftijd is er meer diversiteit. In het begin waren we een hechte vriendenclub en er is nog steeds veel cohesie. Maar toevallig zijn nu drie appartementen te koop, en dan is het toch afwachten hoe dat zal gaan met de nieuwe bewoners. We proberen toch te zoeken naar mensen die met dit concept willen wonen, want de sociale constructie is niet beschermd. Voorheen waren ook over de hele breedte alle balkons verbonden, dat is jammer genoeg niet meer zo.”

De lift in de hal van het benedenhuis

De lift komt uit in het bovenhuis

Waarom hebben jullie er een lift in geplaatst?

Karel: “Na 22 jaar bevinden wij ons in een nieuwe fase. Nu we iets ouder zijn, hebben we niet meer zo’n groot huis nodig. Een kleiner appartement terugkopen in de wijk is niet te doen, daar betaal je hetzelfde bedrag als je voor een groot huis krijgt. We gaan onze benedenwoning verruilen voor het bovenhuis. Daarvoor hebben we een lift laten maken. Ons huis was al gesplitst bij de aankoop, daardoor kunnen we nu het benedenhuis apart verkopen.”

Is zo’n lift een oplossing voor meer mensen in de wijk?

“Veel mensen die ouder worden in een groot huis, bewonen alleen nog maar de benedenverdieping. De rest staat leeg, dat is wel zonde. Met een lift kun je boven gaan wonen en de andere verdiepingen verkopen of verhuren. Je kunt een aparte opgang maken en je huis zo verbouwen dat je boven ook kunt koken. Je moet er wel rekening mee houden dat het nog een gedoe kan zijn met de gemeente om je huis te splitsen. Maar dan is het een vrij ideale oplossing.”

Samen eten in het Proeflokaal op het Mandelaplein

Donderdagmiddag is het in buurthuis Mandelapein een gezellige drukte. Een aantal mensen zijn tafels aan het dekken en gestaag stromen buurtbewoners binnen. Vanaf vijf uur kunnen alle mensen uit Transvaal hier aanschuiven voor een gezamenlijke maaltijd van het Proeflokaal.
Het Proeflokaal is een samenwerkingsverband tussen Theater de Vaillant, clubhuis de Mussen en buurthuis Mandelaplein. De maaltijden worden gekookt en geserveerd door leerlingen van praktijkscholen en vrijwilligers met een afstand tot de arbeidsmarkt.

Henk Tramper

Henk Tramper, organisator en opleider in de horeca, zet zich in om lekkere, versgekookte en betaalbare maaltijden voor ouderen te verzorgen. ‘Wij gaan voor lekker eten, leuke mensen ontmoeten en snel hulp en advies. Dit mes snijdt aan alle kanten. De mensen kunnen gezond eten voor weinig en ze hebben een gezellige avond met buurtgenoten. En hoe meer mensen komen eten, hoe meer mensen we kunnen opleiden. Een aantal van onze vrijwilligers en leerlingen zijn al uitgestroomd naar betaald werk.’ Henk is ook initiatiefnemer van de Vitaliteitsdagen, waarmee hij gezonde lunches in combinatie met sport voor ouderen organiseert. Hier in Transvaal is het een grote uitdaging om de mensen uit hun huis te lokken. Maar stap voor stap komen we er wel.’

De maaltijden van het Proeflokaal op het Mandelaplein

– elke donderdag vanaf 17 uur
– kosten voor een dagvers 3-gangen menu: € 3,50
– graag even reserveren. Dit kan via telefoon (070 – 380 54 74), via de mail (proeflokaal@mandelaplein.nl) of kom even langs aan de balie

Het Straatconsulaat & De Achterban: een goed vangnet

Elly Burgering (Het Straatconsulaat):
‘Er moet een goed vangnet zijn voor de zwakkeren. Ik zou me rot schamen als we dat niet met elkaar kunnen!’

“Het Straatconsulaat behartigt samen met de vrijwilligers van De Achterban de belangen van Haagse dak- en thuislozen en verslaafden. Mensen sluiten zich bij ons aan en wij ondersteunen ze om voor hun eigen belangen op te komen. We hebben een vaste kern van zo’n 30 vrijwilligers. We spreken met elke vrijwilliger af hoeveel uur ze komen werken. Ieder werkt naar eigen vermogen en kwaliteiten. We hebben bijvoorbeeld een webmaster, een vormgever, een vrijwilliger die trainingen verzorgt en iemand die met mensen uit de nachtopvang gaat praten om signalen op te vangen van hoe het daar gaat. Alle vrijwilligers zijn zelf ook dak- of thuisloos. Sommigen zijn net uit de opvang. De praktijk leert dat het vaak nog heel wat voeten in de aarde tot iemand helemaal op z’n plek is. Dakloosheid doet echt wat met mensen.”

Signalen overbrengen
“We doen belangenbehartiging in formele overlegsituaties met cliëntenraden, maar we doen ook onderzoekjes die cliënten zelf uitvoeren in samenwerking met het Verwey-Jonker Instituut. Soms initiëren we zelf projecten naar aanleiding van een conclusie van een onderzoek. Zo bleek bijvoorbeeld dat mensen in de dagbesteding geen  perspectief ervoeren. Dan gaan wij daar iets aan doen. Zo startten we een educatieproject om mensen zonder startkwalificatie weer naar onderwijs te leiden. Daarbij adresseren we alle hobbels en proberen die weg te werken. Zo proberen we steeds op basis van wat er speelt signalen over te brengen en plannetjes uit te voeren. En informatie te bieden. En natuurlijk ondersteunen we dak- en thuislozen bij het zoeken van zorg. Dat is alles bij elkaar best veel werk. Joy en ik doen samen met onze vrijwilligers alle belangenbehartiging. Joy is voor de jongeren en ik voor de volwassenen.”

Verslaafd, jong, oud, alles door elkaar
“In de maatschappelijke opvang zitten allerlei mensen die eigenlijk niet bij elkaar horen. Die moeten dan allemaal bij elkaar in zo’n fabriekshal in een stapelbedje liggen. Verslaafd,  jong, oud, vrouw, alles door elkaar… Er zitten ook veel mensen met een psychische of verstandelijke beperking die eigenlijk gespecialiseerde zorg nodig hebben. Door de beddenreductie in de GGZ zal dat nog erger gaan worden. Er zijn criteria waar je aan moet voldoen. Zo hebben illegalen geen recht op nachtopvang. Die sturen we door naar vluchtelingenopvang  of de IND.”

We hebben het stadhuis in beweging gekregen!
“We worden door de gemeente gefinancierd, maar we zijn onafhankelijk. Vanuit onze positie als luis in de pels wordt om onze mening gevraagd. En we geven ook ongevraagd advies. Wat we bijvoorbeeld doen is het organiseren van overleg tussen cliëntenraden van de Maatschappelijke Opvang instellingen in Den Haag. Dat zijn er meer dan tien. We vragen: wat leeft er en wat zit jullie dwars? Daar komt een agenda uit met de vijf speerpunten die op dat moment prioriteit hebben.
We kijken per onderwerp wie van de vrijwilligers daar het meeste verstand van heeft en wie de diverse punten kan voorbereiden. In een volgend overleg nodigen we gemeenteraadsleden uit. Dan  presenteren we de punten en discussiëren we daarover. Dat is al vier keer gebeurd. De vrijwilligers vinden het fantastisch om hun woord te doen en gehoord te worden. Geweldig om te zien hoe ze groeien. En inmiddels willen de ambtenaren zelf met de leden van de cliëntenraden in gesprek. Wij hebben dat overleg geïnitieerd en zijn er trots op dat we daarmee het stadhuis in beweging hebben  gekregen!”

De realiteit is totaal anders
“In onze lijst met speerpunten staat bejegening en beeldvorming bovenaan. Mensen denken vaak dat daklozen het allemaal aan zichzelf hebben te wijten en dat ze allemaal een uitkering hebben. De realiteit is totaal anders. Mensen zijn vaak echt helemaal in paniek. Ze moeten uren wachten, worden met veel argwaan behandeld en afgewimpeld als ze niet alle papieren op orde hebben. Te vaak worden deze mensen al s fraudeur en crimineel behandeld. Terwijl ze zorg nodig hebben. De overheid roept: niemand slaapt op straat, maar dat is niet zo. Er zijn veel groepen die niet binnen kunnen bij de opvang.“

Zorg dat mensen weer verder kunnen
“Op nummer 2 staat woningen. Die zijn heel hard nodig. Het is heel erg moeilijk om als (ex-) dakloze aan een woning te komen. En vervolgens komen praktische ondersteuning en schuldhulpverlening. Het is belangrijk om te zorgen dat mensen weer verder kunnen met hun leven. In Amerika is de schuldenaar schuldig, maar de kredietverstrekker ook. Daar redeneren ze:  dan moet je zo’n kwetsbaar iemand maar geen geld verstrekken. Maar in het calvinistische Nederland moet iemand tot in lengte van dagen afbetalen. Terwijl er een  hele incasso-industrie is ontstaan rond die schulden, die soms wel tien keer over de kop gaan, dat is vreselijk.
Ik vind dat we goed moeten laten zien wat er gebeurt in dit land, want de meeste mensen hebben geen idee. We moeten zorgen voor een goed vangnet voor de zwakkeren in de samenleving, de mensen die het verstandelijk niet bij kunnen benen, mensen die hun baan en huis zijn kwijt geraakt. Ik vind dat we daar netjes mee om moeten gaan. Ik zou me rot schamen als we dat niet met elkaar kunnen!”

 

 

Brede Buurtschool -De Gaarden, Zuidwest

“Dit is wel een van de boeiendste en uitdagendste wijken van Den Haag om in te werken, een levendige wijk met potentieel en talent. Verschillen tussen de inwoners zijn er wel en de sociale cohesie mag nog verder versterkt worden” dat zegt Maurice Keane, directeur van OBS Erasmus als ik hem vraag wat de wijk kenmerkt.

“Een paar jaar geleden zijn er bij een politie inval jonge criminelen opgepakt rondom de school. De jongeren kregen hier fikse celstraffen voor. De wijk is nu wel verbeterd in dat opzicht. Er zijn gezinnen die met verscheidene problematiek kampen en de school heeft een rol om deze gezinnen en vooral de kinderen te ondersteunen. Wij geloven in een goede toekomst voor alle kinderen bij ons op school. Toen ik hier 5 jaar geleden was ik soms erg verbaasd over de manier van werken op de Erasmusschool. Met het team samen hebben wij veel zaken veranderd en verbeterd. Er stond nog een hek tussen onze Openbare Basis School en de Rooms Katholieke school naast ons met punten er op. Ik noemde het altijd:  “De Berlijnse Muur van Escamp”. Het hek is gelukkig weg en met steun van de Gemeente is er een mooi verbindend gebouw voor in de plaats gekomen waar nu allerlei dienstverlenende instanties inzitten die voor de school en de ouders relevant zijn.” Zo is er een Kinderdagverblijf in gevestigd, een BSO, er is een bibliotheek, MOOI heeft er zijn opbouwwerkers zitten. Maurice zegt: “Na 5 jaar hard werken staan we er nu goed voor: Incidenten zijn minimaal, het team is ervaren en goed, kinderen gaan met plezier naar school en de scores zijn goed en stabiel.”

Aan alles wat Maurice vertelt kan je merken dat directeur van een school zijn in een dergelijke wijk veel meer met zich meebrengt dan alleen een school besturen. “Het gaat hier om het kind, we proberen een balans te vinden tussen aandacht voor kwalificaties, socialisatie en persoonsvorming (lezing professor Biesta), maar je hebt ook te maken met dat kinderen niet alleen op school dingen meekrijgen maar ook op straat en thuis. Professor El Hadoui heeft daar laatst een interessante lezing over gegeven: kinderen voelen ‘sociale pijn’, willen graag erbij horen en hebben te maken met die drie ‘culturen’; de schoolcultuur, de straatcultuur en de thuiscultuur. Als het op het ene vlak niet lekker loopt gaan ze compenseren op het andere vlak. Dat moet je doorhebben anders los je geen problemen op.”

Uitgangspunten van de Vreedzame School

Dat betekent ook dat je in meer moet investeren dan in het leerproces, je moet ook investeren in de omgeving.  OBS Erasmus doet met een aantal grote buurtbrede projecten mee of hebben ze geïnitieerd. Zo is OBS Erasmus een zgn. Vreedzame school, naar voorbeeld van een geslaagd project in Utrecht Overvecht. Kinderen worden de gehele schoolperiode getraind in vaardigheden om ruzies en conflicten vreedzaam op te lossen. “We hopen dat we zo hen voorbereiden op een actieve rol in een vreedzame toekomst voor de wijk”. Hierin wordt samengewerkt met o.a. het opbouw werk in de wijk (Vreedzame wijk traject).

Ook heeft OBS Erasmus samen met twee andere buurtscholen de Escamp University opgericht; om slimme kinderen uit achterstandswijken uit te dagen en kennis te laten maken met de wereld buiten hun directe leeromgeving. “Dat zijn echte kanjers uit groep 6, 7, 8, die behalve werken aan creativiteit, samenwerken en leervermogen, ook onderzoeken uitvoeren op onderwerpen als geloofsvrijheid, gescheiden ouders en zwerfafval & milieu en al oefenen met dat op een wetenschappelijke manier doen met staafdiagrammen en %-respondenten”

Kinderen aan het woord laten is belangrijk voor Maurice. In mei 2017 heeft de school meegedaan aan Brede Buurtschool TED talks for Kids georganiseerd in het Theater Dakota, in het theater vertelden kinderen vanuit hun perspectief over hun leven aan professionals van de gemeente, de politie, het ministerie en aan ouders. Behalve dat dat heel stoer was van de kinderen, leverde dat ontroerende verhalen op.

Bibliotheek op school

De school levert ook de kinderraad van HCO (onderwijs begeleidings instelling). “Kinderen van 8-11 jaar zijn nog in staat om echt ‘out of the box‘ te denken. Dat levert mooie adviezen op die echt hout snijden.” Dat project is ingezet vanuit de Missing chapter foundation, een door Prinses Laurentien opgerichte stichting die grote bedrijven met een probleem koppelt aan kinderen in deze leeftijdsgroep. Kinderen zouden dat ook voor bewoners initiatieven kunnen doen die tegen dingen aanlopen.

Op het gebied van zorg en welzijn heeft de school meegedaan aan het project van RTV West Goud voor Oud, waar wensen van eenzame ouderen in vervulling gaan. De kinderen van de school hebben meegedaan in het Grijze Koppen orkest, waar culturen en generaties aan elkaar gekoppeld werden door zang en muziek. Met RTV Discus gaat er binnenkort een project van start om Mini reporters op te leiden.

De school wil graag een rol spelen bij het versterken van initiatieven die boven gaan komen en we mogen hen benaderen als er thema’s zijn waar een zinvolle verbinding mogelijk is. Maurice heeft mij weer meer inzicht gegeven in wat de uitdagingen én de mogelijkheden zijn die er in Zuidwest liggen. Een mooie inspirerende plek met een bevlogen directeur met hart voor zijn leerlingen!

De koffieclub van de Croissant: “We helpen elkaar”

Myong Rontberg (2e van rechts) en de vrijwilligers van de koffieclub

Woensdagmorgen in de recreatieruimte van wooncentrum De Croissant, gelegen aan het Groenewegje en het Zieken. Een levendige huiskamer waar zo’n 15 ouderen rond een tafel geanimeerd met elkaar praten. We worden ontvangen door Myong Rontberg (73), die samen met haar man (76) koffie schenkt. “Wij wonen hier sinds vier jaar en begonnen met één koffieochtend. Inmiddels houden we vier koffieochtenden per week, van 10 tot 12 uur.”

“Er wonen hier 225 bewoners, waarvan een groot deel alleenstaand. Dit zijn 55+ woningen, maar een derde van de mensen is de 75 (ruim) gepasseerd. Er is ook eenzaamheid. De koffieclub is belangrijk voor de bewoners. Als iemand een probleem heeft helpen we elkaar. We zijn allemaal vrijwilligers. Iedereen is op leeftijd, en met de leeftijd komen ook gebreken. Eén van onze vrijwilligers heeft parkinson, een andere vrijwilliger is dementerend. Voor hen is het belangrijk om actief in de club te kunnen blijven. Het is ontzettend leuk om te doen, alleen het kost veel tijd om alles in goede banen te leiden. We hebben gelukkig ook een jonge vrijwilligster van 56, die met veel plezier meewerkt. Maar het is lastig om nieuwe vrijwilligers te krijgen.”

Wooncentrum de Croissant

“Er is wel animo onder de bewoners. Zo woont hier een zangeres die wel zangles wil geven. Een andere dame (86) heeft als hobby om restaurants te testen. Ze hangt een briefje in de lift: Wie gaat er mee Iraans eten? Dat zijn hele leuke dingen. Er is hier in principe zo veel mogelijk. Het pand heeft twee gemeenschappelijke recreatieruimtes, een ruimte om te sporten een biljartruimte en een bibliotheek. Maar om alles van de grond te krijgen zijn wel vrijwilligers nodig. En het moet gecoördineerd worden.“

“Onlangs diende zich een nieuwe vrijwilliger aan, maar die was het niet eens met de regels van de bewonerscommissie. Een regel is dat al het geld terugvloeit naar de bewonersclub. Een ander punt waarop meningen verschillen is het al dan niet toelaten van mensen van buiten. Zo was er eens iemand die een grote bingo organiseerde, ook voor mensen van buiten. Dat viel niet goed. Voor sommige mensen is dat een bedreiging. Het heeft tot conflicten geleid.  Wij verwelkomen wel familieleden en vrienden. Maar mensen van buiten is toch iets anders. Voor onze koffieclub is het belangrijk dat de er een veilige sfeer is. Maar andere groepen, bijvoorbeeld jongere bewoners, hebben natuurlijk weer andere behoeften. We hebben onlangs in de bewonerscommissie besloten dat er daarom zelfstandige werkgroepen moeten komen.”

“De bewonerscommissie is helaas niet echt een afspiegeling van de bewoners. Onze voorzitter is van goede wil, maar niet toegerust om de conflicten te overbruggen en de zaak te sturen. Hij wil wel plaats maken voor iemand die de verschillende groepen bewoners kan verbinden en de activiteiten in goede banen kan leiden. Het zou fantastisch zijn als de bewonerscommissie ondersteuning zou krijgen hierbij. En als er meer vrijwilligers kwamen.”

 

‘Als je een verslaving hebt overwonnen kan je echt heel veel!’

Willem Govers van Brasserie UP
Willem Govers, eigenaar van Brasserie UP

Brasserie UP aan de Javastraat is naast een brasserie ook een leerwerkbedrijf waar veertien ex-verslaafden werken en studeren. “Na één jaar hebben ze een MBO 2 diploma horeca, zijn onze leerlingen uit de uitkering en kunnen ze aan het werk”, aldus oprichter Willem Govers. “Als de mensen binnen komen is het eerste doel om te zorgen dat ze clean blijven. Vaak moeten er ook andere zaken geregeld worden, zoals hun gebit, of schulden. Daar helpen we bij. Om mensen dat eerste jaar binnenboord te houden is zeer intensieve begeleiding nodig. Uit onderzoek blijkt dat 50-70 procent van de verslaafden terugvalt als ze niks te doen hebben. Mijn motivatie is dat ik ervaringsdeskundig ben. Heel veel van de ellende die de mensen die hier werken meemaken heb ik zelf ook ervaren. Ik begrijp heel goed wat ze meemaken en welke problemen ze tegenkomen.”

Niemand verwacht nog wat van onze doelgroep
“De mensen die hier binnenkomen moeten clean zijn, dat is punt 1. Heel belangrijk, want iemand die nog in z’n verslaving zit, dat werkt niet voor de groep.  Daarnaast moeten ze voor 300% gemotiveerd zijn. Het is een commitment van een jaar dat ze aangaan. Dat moeten ze afmaken. Ze krijgen de kans om een jaar lang te leren van hun ervaringen en fouten. Er was een meisje dat de eerste maanden de hele dag zat te huilen in een hoek. En na een maand of vijf kon ze de hele lunchroom in haar eentje bestieren. Een topper. Je ziet de mensen groeien, dat is heel gaaf. Dat is waarvoor ik het doe. Onze doelgroep komt uit het granieten bestand. Niemand verwacht nog wat van ze. Hier vinden ze iets terug: een doel in het leven, eigenwaarde, structuur.”

We halen tien mensen per jaar uit de uitkering
“Ik ben nu 1,5 jaar bezig. Het is een grote uitdaging om rendabel te worden. Ik leg er nu elke maand zelf geld bij. Het zou heel erg zijn als we moeten stoppen wegens geldgebrek. Ik wil dat de gemeente zijn verantwoordelijkheid neemt voor deze doelgroep. De opleiding kost € 2000 per persoon voor een heel jaar, inclusief kleding en de begeleiding € 600,- per maand. De leerlingen worden minimaal twee maal in de week begeleid door een gediplomeerd coach, deze coaching gebeurt met behulp van een paard. Als er één terug de kliniek in gaat voor drie maanden, kost het de gemeenschap drie ton. Ik haal gemiddeld tien mensen per jaar uit de uitkering. Dat levert de gemeente iets van € 150.000,- per jaar op. Maar het lukt nog niet om structurele ondersteuning van de gemeente Den Haag te krijgen. We passen in geen enkel vakje. Via maatwerktrajecten krijgen we geen steun, want die zien ons als opleiding. Onze intensieve begeleiding past niet in de definitie. Ik kreeg pas een telefoontje dat het niet doorging, ik kreeg niet eens een officiële afwijzing op papier. Het kost veel tijd allemaal, die zaken eromheen. Ik doe bijna alles zelf: lessen voorbereiden, begeleiding in keuken en bediening, rekeningen betalen. Mijn vrouw werkt ook mee.
De gemeente Zoetermeer is ook geïnteresseerd. Daar willen ze me ondersteunen uit het Participatie budget. Daar werken de zaken anders. De klantmanagers daar kennen de kandidaten allemaal persoonlijk en bij naam. Hier in Den Haag doen ze het op een andere manier.”

Ik wil dat de betrokken partijen hun verantwoordelijkheid nemen
“We willen ook graag iets terug doen voor de maatschappij. Binnenkort serveren we in samenwerking met Stichting Present en Accor hotels twee gratis kerstmenu’s voor statushouders en eenzame ouderen uit de buurt. Ik geloof hierin. We willen Nederland veroveren en in vijf jaar vijf Ups neerzetten: Zoetermeer, Utrecht, Amsterdam, Rotterdam.
Ik wil dat de betrokken partijen hun verantwoordelijkheid nemen. Dat gebeurt nog niet veel. Er wordt gedacht: ‘toch niks meer aan te doen, laat maar zitten’. Ik heb bewezen dat de mensen heel veel kunnen. En als je een verslaving hebt overwonnen, kan je echt heel veel!”

RTV Discus – Redeneren vanuit de mens

Joop Schouten doet dit al een tijdje. Eerst naast zijn baan van meer dan full-time  en nu gewoon omdat hij het nog steeds belangrijk vindt. 70 is hij nu en hij noemt de plekken op vanuit waar RTV Discus de afgelopen 20 jaar  heeft gewerkt; Delft, verschillende andere plekken in Den Haag, als laatste Erasmusplein en nu hier, diep in Zuidwest: de Dreef in Vrederust. RTV Discus is een producent  van radio- en televisieprogramma’s  en maakt naast live uitzendingen vanuit de studio ook het Escamp journaal.

“Alle voorzieningen zijn weg hier, hier is niets meer in de buurt”. RTV Discus zit in wat eruit ziet als een buurthuis in een verder kalm uitziende woonwijk. “Je moet eens weten wat voor ellende hier is achter de voordeur”.

Joop komt overal in de stad en kent iedereen. Maar hij heeft een zwak voor Vrederust, waar de sociale problematiek groot is. Veel verschillende nationaliteiten, deels illegaal, armoede, schulden, vrouwen die het huis niet uitkomen, noem het maar en het is hier. Er is behoefte aan een buurthuis maar daar die zijn allemaal gesloten. Zijn gebouw is van Staedion en volgend jaar begint het gevecht om de euro’s weer; .Jaarlijks heeft hij zo’n 25.000 nodig om al zijn activiteiten uit te voeren.

Alles gebeurt hier met vrijwillige inzet, ook die van Joop, al voor meer dan 20 jaar. Hij leidt mensen op, begeleidt stages. Hij heeft geprobeerd twee STIP banen te bemachtigen maar op het laatst bleek dat RTV Discus als  als werkgever te moeten fungeren met alle risico’s die daar bij horen en dat kan niet als vrijwilligersorganisatie die jaarlijks afhankelijk is van subsidies en giften. Er is samenwerking met Stichting Yasmin, met de Voedselbank, en hij nodigt iedereen uit die in zijn gebouw iets voor de buurt wil doen. Community werk is nodig, door samen eten, samen feesten komen mensen uit hun huizen.

Hij kent zoveel mensen die initiatief willen nemen maar die ontmoedigd worden door alle regels, formulieren, en beleidskaders waar ze tegenaan lopen. “Als er geen bewoners initiatieven zijn heeft de Gemeente dat aan zichzelf te danken” zegt hij. “Alle budgetten zitten muurvast, en beleidskaders zijn leidend voor wat er moet gebeuren in een wijk. Er wordt niet vanuit de mens geredeneerd”. RTV Discus is bijvoorbeeld categorie media, dus die krijgt geen budget om sociale projecten te doen in de buurt. En dat terwijl zij de ogen en oren zijn van wat er gebeurt.

Het zou mooi zijn als er een unit komt die vrijwilligers ondersteunt met alle administratieve rompslomp en die de verbinding legt tussen wat er moet en wat er gebeurt, zegt Joop. Dat zou PEP kunnen doen, maar vooralsnog doen zij dat niet.

We spreken af dat we contact blijven houden en dat we aan de zorg initiatieven die we tegenkomen zullen zeggen dat RTV Discus een samenwerkings partij is als je iets in Vrederust wilt. Ook kunnen zij natuurlijk een podium bieden voor wie wat wil vertellen.

Het verhaal van de Thomas huizen

Ontstaan vanuit een persoonlijk verhaal

Thomas was een jongen met een niet-aangeboren verstandelijke beperking. Hij verbleef in een instelling, en gaandeweg werden de discussies tussen zijn ouders en de begeleiders heftiger. Daar waar de instelling onverschillig schermde met protocollen en regeltjes, wensten de ouders niets liever dan dat Thomas liefde en aandacht kreeg in een betrokken omgeving.
Voor Thomas’ vader, Hans van Putten, was dit de trigger om de zorg voor z’n zoon zelf te gaan organiseren. Kernwaarden als een huislijke sfeer, betrokken zorgprofessionals, minimale bureaucratie en maximale liefde voor de mens werden allemaal samengevoegd.
Het resultaat: het concept Thomashuis, voor Thomas en nog 1000 andere Thomassen.

Het kruideniersprincipe in de zorg

Betrokkenheid, warme sfeer, menselijke benadering, … Het deed Hans denken aan de kruidenierszaken die je vroeger in elke buurt vond. De kruidenier woonde boven zijn winkel, en wist van alle klanten uit de buurt wie ze waren en wat ze nodig hadden.
Dit inspireerde hem om de zorg voor Thomas verder vorm te geven. Net als een kruidenier zou de persoon die voor de zorg verantwoordelijk was ook in hetzelfde huis wonen. Zo konden de korte communicatielijnen en de betrokkenheid van de kruidenier gekopieerd worden naar de zorgsector.
Het huis van Thomas zou ook het huis zijn van de mensen die dag in dag uit voor hem zouden zorgen.

Continuïteit via franchise

Om een eenvoudig concept neer te kunnen zetten waarin de essentiële kernwaarden tot hun recht konden komen, werd de Thomashuizen als franchiseformule ontwikkeld. Elk huis zou een zelfstandige onderneming worden waarin een stel zorgondernemers samenwoont met hun bewoners.

Deze manier van werken zorgt er in de eerste plaats voor dat het huis voor alle betrokkenen een echt thuis is. Daarnaast zorgen de korte communicatielijnen voor een enorme betrokkenheid en een uiterst persoonlijke benadering. Het ondernemerschap zorgt tenslotte voor een toewijding van de eindverantwoordelijken die zijn gelijke niet kent. Geen overtollige managementlagen, geen urenlange vergaderingen over bewoners, maar aandacht en nabijheid voor wie het nodig heeft, steeds van dezelfde bekende gezichten.

De franchiseaanpak maakt dat deze principes makkelijk vermenigvuldigd kunnen worden zonder dat de waarde ervan vermindert. Bovendien wordt op die manier de stabiliteit voor bewoners gegarandeerd: ‘hun huis’ zal altijd hun thuis zijn.

De Drie Notenboomen

De overkoepelende organisatie die eigenaar is van het concept Thomashuis, is franchisebedrijf De Drie Notenboomen uit Gouda.

De Drie Notenboomen is eveneens ontwikkelaar van de franchiseconcepten:

  • Herbergier: Kleinschalig wonen voor mensen met dementie
  • ZorgButler: Zelfstandig wonen voor mensen met een lichte zorgvraag
  • Thomas Op Kamers: Zelfstandig wonen voor mensen met een licht verstandelijke beperking

Wijzelf Den Haag – zelf kiezen wie je billen wast

Christien en ik praten met Jenny du Pon, bestuurslid van het net opgerichte Wijzelf Den Haag. Wijzelf is een platform waarop vraag en aanbod van zorg elkaar vindt. Het is opgericht om zorgvragers meer invloed te geven op wie de zorg bij hen komt verlenen, en om het heft in eigen hand te houden om afspraken te maken over hoe lang, wanneer, wie en onder welke voorwaarden iemand bij hen thuis komt.

Jenny is geboren en getogen Hagenees. Na 40 jaar Amsterdam nu weer sinds een paar jaar terug op het oude nest. Jenny is 15 jaar als ambtenaar werkzaam geweest bij verschillende gemeentes als afdelingshoofd Welzijn en Zorg.
Nu Jenny niet meer professioneel werkt wil zij haar kennis en ervaring graag inzetten voor de publieke zaak. Zo is Jenny lid van de rekenkamercommissie in Maassluis en is zij voorzitter geworden van Wijzelf Den Haag.

“Ik vind Wijzelf een heel goed initiatief. Ik heb in mijn leven verschillende keren behoefte gehad aan zorg, maar kon dat nooit op mijn eigen tijd en op mijn eigen voorwaarden ontvangen. Ik heb dat gelukkig kunnen oplossen met familie en vrienden, maar lang niet iedereen heeft een netwerk zoals ik had. Ik vind het belangrijk dat je zelf kunt bepalen van wie je hulp, zorg of ondersteuning ontvangt en dat je ook zelf kunt beslissen hoe laat je wil opstaan of wil gaan slapen. Wijzelf geeft de vragende partij de maximale regie. Daar wil ik me graag voor inzetten”.

Wijzelf is er voor praktische hulp en zorg in en om huis. Huishoudelijke hulp, een klusje in huis of tuin, burenhulp of persoonlijke verzorging. Aanbieders zijn mensen uit jouw buurt. Op Wijzelf worden betaalde én vrijwillige diensten aangeboden. De zorgvragers zijn lid van de coöperatie, de zorg aanbieders betalen eenmalig een bedrag van EUR 35,- om te mogen adverteren, en 0,9% per transactie aan de sociaal ondernemers die de Wijzelf formule hebben opgezet en ontwikkeld. De zorg aanbieders worden gescreend door het bestuur. Ook werkt de site met reviews; hoe beter je review hoe groter de kans dat een volgende zorgvrager je weer inhuurt.

In november 2016 is Wijzelf Zorgcoöperatie Den Haag opgericht bij JHD notarissen. De bestuursleden zijn inwoners van Den Haag en ze doen dit werk op vrijwillige basis. Ze vinden het belangrijk om hulp en zorg in en om huis bereikbaar, betrouwbaar en betaalbaar te houden.

Wijzelf is net begonnen in Den Haag en heeft zowel aan de vraag- als aanbod kant ruimte om nieuwe leden te verwelkomen. Wij spreken af om binnenkort een filmpje te maken van Jenny om Wijzelf meer onder de aandacht te brengen.

Lees meer over Wijzelf Den Haag

Het filmpje van Wijzelf – hoe het werkt

Centraal Wonen Houtwijk – zorg kan slimmer als je samenwoont

“Het woonproject is door bewoners na jarenlange voorbereidingen en onderhandelingen met gemeente en woningstichting in 1985 gestart. Het ligt op de hoek van de Escamplaan en de Albert Schweitzerlaan, grenzend aan een park in Den Haag Zuidwest. Het gebouw heeft de vorm van een opengewerkt carré, de woningen liggen rond een grote binnentuin. Er zijn appartementen met één, twee, drie, vier of vijf  kamers. Ze zijn gelijkvloers of hebben twee verdiepingen en zijn alle voorzien van badkamer, toilet en keuken. Het zijn dus zelfstandige wooneenheden en ze worden gehuurd van woningcorporatie Haag Wonen.

CW Houtwijk is aangesloten bij de Huurdersvereniging Haag Wonen, in 2001 opgericht om de gemeenschappelijke belangen van bewoners van huurwoningen van Haag Wonen te behartigen. We zijn ook lid van de Landelijke Vereniging Centraal Wonen, evenals van de  Nederlandse Woonbond.

We wonen met ongeveer 85 mensen, 49 huishoudens verdeeld in een- en tweeoudergezinnen, alleengaanden, stellen: alle vormen zijn vertegenwoordigd. Ook alle leeftijden zijn bij ons aanwezig, van baby tot (jongere) oudere.” van www.cwhoutwijk.nl

Al 33 jaar is dit een woonproject met mensen die er bewust voor kiezen om samen te wonen. Het project kent een gemeenschappelijke binnentuin, gemeenschappelijke ruimtes, zoals logeerkamers en een bar/ filmzaal, een wasmachine hok en een sauna.

Het complex wordt beheerd door woningcorporatie Haag Wonen, maar de bewoners bepalen wie er voorgedragen wordt op basis van een intake en een kennismakings periode.

Ik praat met Ria, die hier al 19 jaar woont en in de bewoners commissie zit die nieuwe leden selecteert. Ria vertelt dat de community leeft en dat het nog steeds fijn wonen is in het CW maar dat er ook wel wat zorgpunten zijn. Er is een (strenge, maximale) inkomenseis voor de woningen waardoor niet iedereen die in CW wil wonen er ook mag wonen. Deze eis hangt samen met het feit dat het sociale huurwoningen zijn, en de richtlijnen daarvoor zijn op Europees niveau bepaald. Voor 1-persoonshuishoudens is die grens 22,000 EUR. Voor een gezin is dat 30,000 EUR.

Dat, in combinatie met het feit dat mensen er niet meer weg willen als ze er eenmaal wonen, zorgt ervoor dat de bewoners vergrijzen en er o.a. een onbalans komt tussen de (zorg)vraag van de oudere bewoners en de draagkracht van de jongeren.

Ria heeft ervaring met zorg, zowel als professional (ze heeft jaren met gehandicapten gewerkt) als uit eigen ervaring, en ze geeft aan dat er wel wat dingen slimmer en efficiënter kunnen. Zo heb je als zorg vragende te maken met heel veel verschillende mensen vanuit de gemeente, en veel dubbelingen in wie waarvoor verantwoordelijk is. Ook wordt over bepaalde dingen heel makkelijk beslist (soms zelfs te makkelijk) en over andere belangrijkere dingen helemaal niet. Overigens heeft ze zelf veel steun ervaren vanuit de medebewoners van het woonproject, die voor haar kookten, schoonmaakten etc toen ze dat nodig had.

Het heeft haar aandacht om in de toekomst te gaan kijken hoe het CW meer grip kan krijgen op de samenstelling van haar bewoners. Daarnaast lijkt het haar goed om te kijken of er wellicht binnen het project dingen op het gebied van zorg samen kunnen worden opgepakt, zoals bijvoorbeeld een wagenparkje van scootmobielen voor het project in plaats van ieder een eigen scootmobiel, maar ook het gezamenlijk regelen van zorg voor die bewoners die er gebruik van maken.

Ik spreek af binnenkort terug te komen om met meer bewoners kennis te maken en een filmpje te maken.

Karlijn 28-11-2017