De dappere dames van het Durgerdamhof

Al heel wat jaren wonen Hennie, Ans en Evi aan de Durgerdamhof en Leyweg. De laatste jaren is er wel het een en ander veranderd in de flat en de buurt. In de omgeving, vooral Durgerdamhof, staan regelmatig blowende jongeren. Er liggen ook dikwijls lachgaspatronen op straat.

De dames aan het woord:

“Dat alles geeft toch wat onrust soms. Ans spreekt ze soms aan en vraagt of ze vooral het afval (zoals lege blikjes enzo) in de vuilcontainer willen doen. Meestal gebeurt dat dan wel.

Enkele jaren geleden was er nog een bewonerscommissie en waren de contacten met de buren hechter.

Als er een nieuwe bewoner kwam kregen wij van de verhuurder de mutatie door. Ans stuurde dan een welkomstkaartje aan de nieuwe bewoner. En zo waren de contacten hechter. De laatste jaren is er veel verloop mede ook door de verandering van de regels rondom de inkomensgrens, door overlijden en huurconflicten. De mutaties worden niet meer doorgegeven aan de commissie. Dat is wel erg jammer vinden we.  Vanuit HaagWonen wordt er minder sociaal geïnvesteerd. De woningtoewijzing zou anders moeten.

Soms zij er problemen in de flat en de dames proberen dat zelf op te lossen. Hennie is daar goed in, ze weet altijd de goede snaar te raken. Evi van de flat Leyweg is onze steun en toeverlaat met het organiseren van de koffie ochtenden.

Met de wijkagent van bureau Zuiderpark hebben we goede contacten, dat is fijn en geeft toch een gevoel van veiligheid. We kunnen altijd bellen als er problemen zijn.

Maar zo langzamerhand groeide er bij ons ook het idee om een ontmoetingsplek voor bewoners e.o. te realiseren.

De stichting Mooi gaf een tip: Fonds 1818 viert het 200 jarig bestaan en ondersteunt initiatieven van bewoners. Geweldig initiatief !

Na contacten en gesprekken over en weer beloonde Fonds 1818 het idee van de dames Hennie, Ans en Evi. Ook HaagWonen deed ook nog een “duit” in het zakje. Na hard werken werd de wildernis omgetoverd tot en leuk ontmoetingsplekje voor de buurt. Het is nog niet helemaal af; De hekjes moeten nog gebeitst en ook komt er een mooi bankje, daar willen we de lokale ondernemers voor strikken.

Laat de zomer nu maar komen!”

 

Woongemeenschap Ichtus

Vlakbij het winkelcentrum Leyweg waar ik wel eens kom, blijkt een woongemeenschap te zijn. Van 2000-2004 zijn Wil en Erla actief geweest om hem op te zetten. Het viel hen op dat er woongemeenschappen werden opgezet voor/ door Indische en Hindoestaanse mensen en zij vroegen zich af waarom er nog niets was voor christelijke mensen. In nauwe samenwerking met het GDO hebben zij zich jarenlang ingezet om zelf een woongroep te starten en in 2004 resulteerde dat in oecumenische woongemeenschap Ichtus. In 2006 zijn de eerste woningen bewoond.

Ik word ontvangen door 4 bewoonsters die een van de koffie ochtenden organiseren voor de woongroep in een gezellige ruimte met een keuken en een paar zitjes. Die ruimte is van het complex en is destijds onderhandeld met de woning corporatie Haag Wonen. De bewoners betalen een bedrag bovenop hun huurprijs voor die ruimte. Daarnaast hebben zij er ook voor gekozen om bij te dragen aan een gezamenlijke pot (10 EUR p.p.p.m.) voor boodschappen voor het eten, koffie en thee. Van de pot worden ook verzekeringen, GWL van de centrale ruimte, en contributie voor het GDO en het tuinonderhoud betaald.

Het zijn sociale huurwoningen en de dames krijgen huurtoeslag waardoor het betaalbaar is voor hen om er te blijven wonen. Voor nieuwe bewoners is dat echter anders; de inkomenseis is verhoogd en zij kunnen geen huurtoeslag meer aanvragen op de huidige huur waardoor het toch relatief duur wordt om daar te wonen. Dit is gekomen door landelijk beleid om scheef wonen tegen te gaan, maar in de praktijk komt het voor Ichtus erop neer dat er nauwelijks mensen in aanmerking komen voor hun woningen. Zonder huurtoeslag zijn de huizen relatief duur voor sociale woningbouw en in combinatie met de inkomenseis is er geen match.  Ze hebben al geprobeerd dat te veranderen via de woning corporatie maar die zeggen dat het landelijk beleid is en kunnen niets doen. Vroeger konden zij gebruik maken van de zgn. fiatteringsregeling, die zouden zij graag terug willen.

Op dit moment wonen er alleen nog vrouwen in het complex, maar dit is geen bewuste keuze. Zij staan er zeer positief tegenover om weer ‘vers bloed’ te krijgen en ook nieuwe stellen te verwelkomen. De enige eis vanuit het GDO is dat het 50+ers moeten zijn.

“Iedereen die zich thuis voelt is welkom” zeggen zij volmondig. Als mensen interesse hebben kunnen ze komen kennismaken tijdens koffie ochtenden of tijdens de etentjes. De woongroep is best hecht, iedereen heeft een eigen woning maar er wordt veel samen gedaan. Er is twee keer per week een koffie ochtend of theemiddag en eens in de 14 dagen koken en eten zij met elkaar. Er worden na afloop ook liedjes gezongen. De meeste vrouwen kennen die liedjes van vroeger uit de PKN kerk, en zijn gewend die na de maaltijd te zingen, afgewisseld met oudhollandse liedjes. Voor de katholieke Miep was het even wennen; “Wij hebben ook liedjes maar die waren allemaal in het Latijn, maar ik vind het best hoor”. Er is verder geen gezamenlijke geloofsbeleving, er wordt gebeden voor het eten maar daar blijft het bij.

Ondanks dat de bewoners inmiddels allemaal behoorlijk op leeftijd zijn is het nadrukkelijk niet de bedoeling dat er echt zorg wordt verleend aan elkaar. Omzien naar elkaar en af en toe een boodschapje doen voor elkaar, dat is gewoon een vriendendienst, maar zij zijn geen mantelzorgers. De bewoners met een indicatie krijgen thuiszorg en regelen die zorg zelf. Op mijn vraag of ze niet meer samen zouden kunnen oppakken in zo’n hechte groep is het antwoord: “Als je ons dat 10 jaar geleden had gezegd dan hadden we daar energie voor gehad. Nu zijn we ouder en kunnen niet meer alles. Ook daarom is het belangrijk dat we nieuwe bewoners gaan krijgen”

 

Toegang tot zorg voor kwetsbaren in Moerwijk

Simone Pieterson en Dick Raat zijn de drijvende krachten achter Stichting Thuispoli en zorgopleiding Medivus. Zij is onderneemster met een zorg achtergrond, hij is sociaal ondernemer uit Groningen. Samen werken zij in de wijk Moerwijk, in gebouw Het Hart van Moerwijk. Een wijk met sociaal-demografische uitdagingen; het gemiddelde inkomen ligt onder de 17,000 EUR per jaar, veel ouderen hebben alleen AOW, er wonen veel slecht geïntegreerde nieuwkomers, er is armoede, schuldenproblematiek, illegaliteit, radicalisering… Voor Dick en Simone de reden om juist daar hun zorg opleiding te situeren. Met een slimme constructie kunnen zij zorg leveren aan mensen die niet verzekerd zijn of het geld niet hebben om zorg voor te schieten voor zij het terug krijgen van hun verzekering. Ook leiden zij mensen op die uit de wijken komen en dus een achtergrond hebben die aansluit bij de zorgvragenden. De samenwerking met de Gemeente Den Haag houdt echter wel wat te wensen over.

Medivus is een (for profit) bedrijf dat zorg opleidingen aanbiedt. Van de site: “Medivus biedt al meer dan vijf jaar verschillende verkorte MBO-zorgopleidingen aan. Wij zijn de enige in Nederland waar u zo snel uw diploma kunt halen. Een Verzorgende-IG (niveau 3) opleiding kunt u bij ons binnen een jaar afronden. De verkorte opleiding scheelt niet alleen tijd maar ook geld. U hoeft geen drie jaar in de schoolbanken te zitten. Ook is er gegarandeerd een stageplek.”  Er is veel werkgelegenheid in de zorg. Het is een particuliere opleiding die nu vooral studenten aantrekt die het kunnen betalen. Graag zouden de ondernemers ook meer mensen uit de wijk de kans geven om de opleiding te volgen omdat de werkgelegenheid zo goed is.  Nu bieden Dick en Simone een paar gratis plekken per jaar aan voor mensen uit de wijk die zij een kans willen geven, maar zij moeten dat uit eigen zak betalen. Zij hebben geprobeerd via de Gemeente (Werkgevers Service Punt) doorverwijzingen te krijgen en trajecten vergoed te krijgen voor deze groep, maar dat is elke keer weer stukgelopen.

Stichting Thuispoli is gehuisvest in het zelfde gebouw. Van de site: “De ThuisPoli is een onafhankelijke en niet-religieuze zorgorganisatie die gratis zorg biedt aan mensen, die om welke reden dan ook, geen toegang hebben tot de reguliere zorg. De ThuisPoli biedt wijkbewoners ook de mogelijkheid om geheel gratis en vrijblijvend hun basale gezondheidstoestand te laten checken. Het uitgangspunt van onze zorg is de menselijk maat. U hoeft bijvoorbeeld géén zorgverzekering te hebben om een beroep te kunnen doen op de diverse zorgdiensten van de ThuisPoli.”

De stichting biedt zorg door stageplaatsen te leveren aan de leerlingen van o.a. Medivus en zo snijdt het mes aan twee kanten: leerlingen krijgen een begeleide stage plek die ze nodig hebben om hun opleiding succesvol af te ronden, onverzekerden krijgen zorg waarvoor ze niet (veel) hoeven te betalen. Bijkomend voordeel is dat de opleiding mensen aantrekt uit verschillende culturen waardoor ook de mensen die het Nederlands niet goed beheersen gekoppeld kunnen worden aan een zorgverlener uit hun eigen cultuur.

Dick en Simone zijn gepassioneerd en hebben hart voor de wijk waarin zij opereren. Hun drive is ‘impact first’ maar in relatie tot de Gemeente Den Haag zijn zij vaak gestuit op een muur van onbegrip. “Omdat wij ondernemers zijn en een business model hebben worden wij hier weggezet als geldwolven. Maar wij willen iets neerzetten dat duurzaam is en niet afhankelijk is van de grillen van een wethouder of een nieuwe ambtenaar. Wij voelen ons niet erkend in wat wij betekenen voor toegang tot zorg en werkgelegenheid. We hebben de Gemeente Den Haag ook niet nodig, maar zouden wel meer impact kunnen bereiken als we samen zouden kunnen werken. We vinden het jammer dat we niet meer kansarme wijkbewoners een opleiding kunnen bieden. We zijn er echter klaar mee om daar onze energie aan te verspillen en richten ons liever op plekken waar het makkelijker gaat. We zijn nu ook begonnen in Amsterdam en gaan binnenkort beginnen in Breda waar er meer bereidheid is tot samenwerking voor ons soort partijen.”

Stichting Handicare – Samen wonen, samen zorgen

Maktouba is er al een paar jaar mee bezig; een woonplek voor ouders en kinderen met meervoudige zorg behoeften creëren. Zij kent de situatie van deze ouders maar al te goed; Maktouba heeft zelf een broertje en een zusje die meervoudig gehandicapt zijn en speciale zorg nodig hebben. Huizen van gezinnen waar dit speelt zijn vaak niet toegerust op de aanpassingen die nodig zijn; bredere deuren, hogere plafonds, grotere badkamers, los van de kosten voor dergelijke aanpassingen kan het bouwkundig ook vaak niet.

Omdat zij wist dat er meer gezinnen zijn voor wie dit belangrijk is heeft zij in 2015 Stichting Handicare opgericht. De Stichting heeft tot doel een woonplek te vinden voor 12 gezinnen met kinderen met meervoudige handicaps waar deze aanpassingen al in de constructie van de huizen zijn meegenomen.

De Stichting had vorig jaar een locatie gevonden op de Wijhestraat, maar na een jaar praten en onderhandelen bleek de locatie niet geschikt te zijn voor het plan. Nu is een nieuwe locatie gevonden: Zuidhaghe (bij de Leyweg/ Erasmusweg) waar samen met woningcorporatie Arcade aan de sloop en nieuwbouw kan worden begonnen.

Op deze locatie komen dan sociale huurwoningen voor 12 gezinnen, en daar bovenop 2 groepswoningen voor 8 personen waar meervoudig gehandicapten zelfstandig gaan wonen. In deze groepswoningen wordt 24-uurs zorg geleverd.  De gezinnen op de begane grond kopen zorg in met het PGB van hun kind, en gaan daar waarschijnlijk collectieve contracten voor afsluiten. De Stichting heeft een inschrijvingslijst waar op dit moment 7 gezinnen op staan. Op dit moment zoekt de stichting naar geschikte zorg aanbieders om de ouders uit te laten kiezen.

Stichting Handicare zoekt nog andere ouders die interesse hebben in deze vorm van wonen. Als er meer duidelijkheid is over het tijdspad van de locatie gaat de Stichting bijeenkomsten organiseren om de toekomstige bewoners al aan elkaar voor te stellen en om de groepsvorming te bevorderen. Maktouba hoopt dat het een gemengde groep mensen wordt die omdat ze elkaar goed begrijpen, ook steun aan elkaar kunnen hebben.

Voor nieuwe initiatieven op dit vlak heeft zij nog tips: vorm zo snel mogelijk een rechtspersoon zodat je een gesprekspartner bent voor de gemeente en voor woningstichtingen. Met meerdere mensen kan je taken verdelen. Ook goed om te weten is dat woningcorporaties door de Gemeente verplicht zijn om woningen te creëren voor bewoners met speciale behoeftes. Daarom zullen zij blij zijn met bewoners initiatieven die daar een rol in spelen.

Groepswonen door Ouderen – Wateringse Hof

Wie zijn wij?
Een woongroep van 55-plussers en ouderen. Wij hebben 24 riante ruime 4-kamer appartementen in sociale huursector. Is uw inkomen (alleenstaand) meer dan 22.100 euro bruto? Of heeft u samen tussen de 30.000 en 36.155 euro bruto per jaar? Dan kunt u in aanmerking komen voor een woning. U heeft een IB-60 verklaring nodig en deze moet u overleggen bij Staedion, onze verhuurder.

Maar waar zijn wij naar opzoek?
Toekomstige buren die sociaal zijn ingesteld. Daarmee bedoelen we dat je iets voor je medebewoners over wilt hebben. Bijvoorbeeld tijdens ziekte. Let op, het gaat absoluut niet om verzorgtaken. Denk meer aan een boodschapje doen, of langskomen voor een praatje. Ons streven is dat niemand bij ons zich eenzaam voelt.

Wat hebben wij u te bieden?
Een geweldige groep bewoners die stuk voor stuk positief in het leven staan. En allemaal bereid zijn om iets voor een ander te doen. Ook doen wij veel gezamenlijke activiteiten. Je kan bij ons gezellig kaarten en biljarten. Daarnaast is er een keer in de week een koffieochtend en om de week op zaterdagmiddag een borreluur met iets lekkers. Ook doen wij veel aan eenzaamheidbestrijding, door koren uit te nodigen voor een optreden. Dit doen wij vaak met een maaltijd vooraf. Ook zijn er bij ons regelmatig activiteiten als een paasbrunch, diverse gezellige avonden of een bingo met mooie prijzen. Of het Sinterklaasfeest. En het jaar sluiten wij af met ons bekende kerstdiner. Wij beschikken over een mooie ontmoetingsruimte, ‘De Rank’ geheten, waar alles plaatsvind. Hier beschikken wij over alle comfort. Ook hebben wij fijne bewoners die altijd weer klaarstaan. Om voor de bewoners het een en het ander te doen. Zodat het altijd weer een feestje is bij ons. Ook hebben een mooi jaarprogramma, kijk maar eens in onze agenda op de website.

Veiligheid is bij ons heel belangrijk!
Zo hebben wij allemaal een camera in onze voordeur zodat je altijd kunt zien wie er aanbelt. Verder is ons complex beveiligd en beschikken wij over een afgesloten parkeerplaats. Dus veiliger kan bijna niet.

Wij zijn altijd opzoek naar toekomstige buren!
Staat u positief en actief in het leven? En sluiten uw normen en waarden aan bij die van ons? Dan past u zeker bij ons. Bent u al nieuwsgierig geworden? Neem dan contact met ons op, wellicht kunnen we een moment afspreken waarop u langs kunt komen om het complex en onze woongroep van dichtbij te bekijken. Via de pagina ‘contact’ kunt u onze gegevens vinden. Bezoek ook het archief op onze website zodat u kunt zien wat wij allemaal hebben gedaan.

Welke faciliteiten zijn er in de buurt?
Op de eerste plaats is er een geweldig winkelcentrum aan de overkant van het gebouw. Daar kunt u uw dagelijkse boodschappen doen. De apotheek op de hoek is ook erg makkelijk. Met tram 17 bent u binnen 10 minuten in winkelcentrum In de Boogaard in Rijswijk, zodat u fijn kunt winkelen. Ook tram 16 stopt voor de deur en ook bus 37 zo naar het Leyenburg ziekenhuis. Verder is er een goede verbinding naar Kijkduin, waar u fijn uit kunt waaien aan de kust. En oom met de auto bent u binnen 5 minuten op de grote weg en op het Prins Clausplein. Wie van fietsen houdt, kan zijn hart ophalen, met fijne fietspaden door het naburige Westland en Midden-Delfland. En als u even wilt winkelen, dan is Delft een aanrader. Zeker het oude centrum is de moeite waard. Elke donderdag is daar de gezellige markt. U stapt voor de deur op bus 37 en binnen 10 minuten bent u daar. Verder zijn er ook mooie wandelroutes door de wijk en in de groene omgeving, evenals plekken om te vissen.

Website: wateringsehof.nl

 

Brede Buurtschool -De Gaarden, Zuidwest

“Dit is wel een van de boeiendste en uitdagendste wijken van Den Haag om in te werken, een levendige wijk met potentieel en talent. Verschillen tussen de inwoners zijn er wel en de sociale cohesie mag nog verder versterkt worden” dat zegt Maurice Keane, directeur van OBS Erasmus als ik hem vraag wat de wijk kenmerkt.

“Een paar jaar geleden zijn er bij een politie inval jonge criminelen opgepakt rondom de school. De jongeren kregen hier fikse celstraffen voor. De wijk is nu wel verbeterd in dat opzicht. Er zijn gezinnen die met verscheidene problematiek kampen en de school heeft een rol om deze gezinnen en vooral de kinderen te ondersteunen. Wij geloven in een goede toekomst voor alle kinderen bij ons op school. Toen ik hier 5 jaar geleden was ik soms erg verbaasd over de manier van werken op de Erasmusschool. Met het team samen hebben wij veel zaken veranderd en verbeterd. Er stond nog een hek tussen onze Openbare Basis School en de Rooms Katholieke school naast ons met punten er op. Ik noemde het altijd:  “De Berlijnse Muur van Escamp”. Het hek is gelukkig weg en met steun van de Gemeente is er een mooi verbindend gebouw voor in de plaats gekomen waar nu allerlei dienstverlenende instanties inzitten die voor de school en de ouders relevant zijn.” Zo is er een Kinderdagverblijf in gevestigd, een BSO, er is een bibliotheek, MOOI heeft er zijn opbouwwerkers zitten. Maurice zegt: “Na 5 jaar hard werken staan we er nu goed voor: Incidenten zijn minimaal, het team is ervaren en goed, kinderen gaan met plezier naar school en de scores zijn goed en stabiel.”

Aan alles wat Maurice vertelt kan je merken dat directeur van een school zijn in een dergelijke wijk veel meer met zich meebrengt dan alleen een school besturen. “Het gaat hier om het kind, we proberen een balans te vinden tussen aandacht voor kwalificaties, socialisatie en persoonsvorming (lezing professor Biesta), maar je hebt ook te maken met dat kinderen niet alleen op school dingen meekrijgen maar ook op straat en thuis. Professor El Hadoui heeft daar laatst een interessante lezing over gegeven: kinderen voelen ‘sociale pijn’, willen graag erbij horen en hebben te maken met die drie ‘culturen’; de schoolcultuur, de straatcultuur en de thuiscultuur. Als het op het ene vlak niet lekker loopt gaan ze compenseren op het andere vlak. Dat moet je doorhebben anders los je geen problemen op.”

Uitgangspunten van de Vreedzame School

Dat betekent ook dat je in meer moet investeren dan in het leerproces, je moet ook investeren in de omgeving.  OBS Erasmus doet met een aantal grote buurtbrede projecten mee of hebben ze geïnitieerd. Zo is OBS Erasmus een zgn. Vreedzame school, naar voorbeeld van een geslaagd project in Utrecht Overvecht. Kinderen worden de gehele schoolperiode getraind in vaardigheden om ruzies en conflicten vreedzaam op te lossen. “We hopen dat we zo hen voorbereiden op een actieve rol in een vreedzame toekomst voor de wijk”. Hierin wordt samengewerkt met o.a. het opbouw werk in de wijk (Vreedzame wijk traject).

Ook heeft OBS Erasmus samen met twee andere buurtscholen de Escamp University opgericht; om slimme kinderen uit achterstandswijken uit te dagen en kennis te laten maken met de wereld buiten hun directe leeromgeving. “Dat zijn echte kanjers uit groep 6, 7, 8, die behalve werken aan creativiteit, samenwerken en leervermogen, ook onderzoeken uitvoeren op onderwerpen als geloofsvrijheid, gescheiden ouders en zwerfafval & milieu en al oefenen met dat op een wetenschappelijke manier doen met staafdiagrammen en %-respondenten”

Kinderen aan het woord laten is belangrijk voor Maurice. In mei 2017 heeft de school meegedaan aan Brede Buurtschool TED talks for Kids georganiseerd in het Theater Dakota, in het theater vertelden kinderen vanuit hun perspectief over hun leven aan professionals van de gemeente, de politie, het ministerie en aan ouders. Behalve dat dat heel stoer was van de kinderen, leverde dat ontroerende verhalen op.

Bibliotheek op school

De school levert ook de kinderraad van HCO (onderwijs begeleidings instelling). “Kinderen van 8-11 jaar zijn nog in staat om echt ‘out of the box‘ te denken. Dat levert mooie adviezen op die echt hout snijden.” Dat project is ingezet vanuit de Missing chapter foundation, een door Prinses Laurentien opgerichte stichting die grote bedrijven met een probleem koppelt aan kinderen in deze leeftijdsgroep. Kinderen zouden dat ook voor bewoners initiatieven kunnen doen die tegen dingen aanlopen.

Op het gebied van zorg en welzijn heeft de school meegedaan aan het project van RTV West Goud voor Oud, waar wensen van eenzame ouderen in vervulling gaan. De kinderen van de school hebben meegedaan in het Grijze Koppen orkest, waar culturen en generaties aan elkaar gekoppeld werden door zang en muziek. Met RTV Discus gaat er binnenkort een project van start om Mini reporters op te leiden.

De school wil graag een rol spelen bij het versterken van initiatieven die boven gaan komen en we mogen hen benaderen als er thema’s zijn waar een zinvolle verbinding mogelijk is. Maurice heeft mij weer meer inzicht gegeven in wat de uitdagingen én de mogelijkheden zijn die er in Zuidwest liggen. Een mooie inspirerende plek met een bevlogen directeur met hart voor zijn leerlingen!

RTV Discus – Redeneren vanuit de mens

Joop Schouten doet dit al een tijdje. Eerst naast zijn baan van meer dan full-time  en nu gewoon omdat hij het nog steeds belangrijk vindt. 70 is hij nu en hij noemt de plekken op vanuit waar RTV Discus de afgelopen 20 jaar  heeft gewerkt; Delft, verschillende andere plekken in Den Haag, als laatste Erasmusplein en nu hier, diep in Zuidwest: de Dreef in Vrederust. RTV Discus is een producent  van radio- en televisieprogramma’s  en maakt naast live uitzendingen vanuit de studio ook het Escamp journaal.

“Alle voorzieningen zijn weg hier, hier is niets meer in de buurt”. RTV Discus zit in wat eruit ziet als een buurthuis in een verder kalm uitziende woonwijk. “Je moet eens weten wat voor ellende hier is achter de voordeur”.

Joop komt overal in de stad en kent iedereen. Maar hij heeft een zwak voor Vrederust, waar de sociale problematiek groot is. Veel verschillende nationaliteiten, deels illegaal, armoede, schulden, vrouwen die het huis niet uitkomen, noem het maar en het is hier. Er is behoefte aan een buurthuis maar daar die zijn allemaal gesloten. Zijn gebouw is van Staedion en volgend jaar begint het gevecht om de euro’s weer; .Jaarlijks heeft hij zo’n 25.000 nodig om al zijn activiteiten uit te voeren.

Alles gebeurt hier met vrijwillige inzet, ook die van Joop, al voor meer dan 20 jaar. Hij leidt mensen op, begeleidt stages. Hij heeft geprobeerd twee STIP banen te bemachtigen maar op het laatst bleek dat RTV Discus als  als werkgever te moeten fungeren met alle risico’s die daar bij horen en dat kan niet als vrijwilligersorganisatie die jaarlijks afhankelijk is van subsidies en giften. Er is samenwerking met Stichting Yasmin, met de Voedselbank, en hij nodigt iedereen uit die in zijn gebouw iets voor de buurt wil doen. Community werk is nodig, door samen eten, samen feesten komen mensen uit hun huizen.

Hij kent zoveel mensen die initiatief willen nemen maar die ontmoedigd worden door alle regels, formulieren, en beleidskaders waar ze tegenaan lopen. “Als er geen bewoners initiatieven zijn heeft de Gemeente dat aan zichzelf te danken” zegt hij. “Alle budgetten zitten muurvast, en beleidskaders zijn leidend voor wat er moet gebeuren in een wijk. Er wordt niet vanuit de mens geredeneerd”. RTV Discus is bijvoorbeeld categorie media, dus die krijgt geen budget om sociale projecten te doen in de buurt. En dat terwijl zij de ogen en oren zijn van wat er gebeurt.

Het zou mooi zijn als er een unit komt die vrijwilligers ondersteunt met alle administratieve rompslomp en die de verbinding legt tussen wat er moet en wat er gebeurt, zegt Joop. Dat zou PEP kunnen doen, maar vooralsnog doen zij dat niet.

We spreken af dat we contact blijven houden en dat we aan de zorg initiatieven die we tegenkomen zullen zeggen dat RTV Discus een samenwerkings partij is als je iets in Vrederust wilt. Ook kunnen zij natuurlijk een podium bieden voor wie wat wil vertellen.

Centraal Wonen Houtwijk – zorg kan slimmer als je samenwoont

“Het woonproject is door bewoners na jarenlange voorbereidingen en onderhandelingen met gemeente en woningstichting in 1985 gestart. Het ligt op de hoek van de Escamplaan en de Albert Schweitzerlaan, grenzend aan een park in Den Haag Zuidwest. Het gebouw heeft de vorm van een opengewerkt carré, de woningen liggen rond een grote binnentuin. Er zijn appartementen met één, twee, drie, vier of vijf  kamers. Ze zijn gelijkvloers of hebben twee verdiepingen en zijn alle voorzien van badkamer, toilet en keuken. Het zijn dus zelfstandige wooneenheden en ze worden gehuurd van woningcorporatie Haag Wonen.

CW Houtwijk is aangesloten bij de Huurdersvereniging Haag Wonen, in 2001 opgericht om de gemeenschappelijke belangen van bewoners van huurwoningen van Haag Wonen te behartigen. We zijn ook lid van de Landelijke Vereniging Centraal Wonen, evenals van de  Nederlandse Woonbond.

We wonen met ongeveer 85 mensen, 49 huishoudens verdeeld in een- en tweeoudergezinnen, alleengaanden, stellen: alle vormen zijn vertegenwoordigd. Ook alle leeftijden zijn bij ons aanwezig, van baby tot (jongere) oudere.” van www.cwhoutwijk.nl

Al 33 jaar is dit een woonproject met mensen die er bewust voor kiezen om samen te wonen. Het project kent een gemeenschappelijke binnentuin, gemeenschappelijke ruimtes, zoals logeerkamers en een bar/ filmzaal, een wasmachine hok en een sauna.

Het complex wordt beheerd door woningcorporatie Haag Wonen, maar de bewoners bepalen wie er voorgedragen wordt op basis van een intake en een kennismakings periode.

Ik praat met Ria, die hier al 19 jaar woont en in de bewoners commissie zit die nieuwe leden selecteert. Ria vertelt dat de community leeft en dat het nog steeds fijn wonen is in het CW maar dat er ook wel wat zorgpunten zijn. Er is een (strenge, maximale) inkomenseis voor de woningen waardoor niet iedereen die in CW wil wonen er ook mag wonen. Deze eis hangt samen met het feit dat het sociale huurwoningen zijn, en de richtlijnen daarvoor zijn op Europees niveau bepaald. Voor 1-persoonshuishoudens is die grens 22,000 EUR. Voor een gezin is dat 30,000 EUR.

Dat, in combinatie met het feit dat mensen er niet meer weg willen als ze er eenmaal wonen, zorgt ervoor dat de bewoners vergrijzen en er o.a. een onbalans komt tussen de (zorg)vraag van de oudere bewoners en de draagkracht van de jongeren.

Ria heeft ervaring met zorg, zowel als professional (ze heeft jaren met gehandicapten gewerkt) als uit eigen ervaring, en ze geeft aan dat er wel wat dingen slimmer en efficiënter kunnen. Zo heb je als zorg vragende te maken met heel veel verschillende mensen vanuit de gemeente, en veel dubbelingen in wie waarvoor verantwoordelijk is. Ook wordt over bepaalde dingen heel makkelijk beslist (soms zelfs te makkelijk) en over andere belangrijkere dingen helemaal niet. Overigens heeft ze zelf veel steun ervaren vanuit de medebewoners van het woonproject, die voor haar kookten, schoonmaakten etc toen ze dat nodig had.

Het heeft haar aandacht om in de toekomst te gaan kijken hoe het CW meer grip kan krijgen op de samenstelling van haar bewoners. Daarnaast lijkt het haar goed om te kijken of er wellicht binnen het project dingen op het gebied van zorg samen kunnen worden opgepakt, zoals bijvoorbeeld een wagenparkje van scootmobielen voor het project in plaats van ieder een eigen scootmobiel, maar ook het gezamenlijk regelen van zorg voor die bewoners die er gebruik van maken.

Ik spreek af binnenkort terug te komen om met meer bewoners kennis te maken en een filmpje te maken.

Karlijn 28-11-2017