Centraal Wonen Houtwijk – zorg kan slimmer als je samenwoont

“Het woonproject is door bewoners na jarenlange voorbereidingen en onderhandelingen met gemeente en woningstichting in 1985 gestart. Het ligt op de hoek van de Escamplaan en de Albert Schweitzerlaan, grenzend aan een park in Den Haag Zuidwest. Het gebouw heeft de vorm van een opengewerkt carré, de woningen liggen rond een grote binnentuin. Er zijn appartementen met één, twee, drie, vier of vijf  kamers. Ze zijn gelijkvloers of hebben twee verdiepingen en zijn alle voorzien van badkamer, toilet en keuken. Het zijn dus zelfstandige wooneenheden en ze worden gehuurd van woningcorporatie Haag Wonen.

CW Houtwijk is aangesloten bij de Huurdersvereniging Haag Wonen, in 2001 opgericht om de gemeenschappelijke belangen van bewoners van huurwoningen van Haag Wonen te behartigen. We zijn ook lid van de Landelijke Vereniging Centraal Wonen, evenals van de  Nederlandse Woonbond.

We wonen met ongeveer 85 mensen, 49 huishoudens verdeeld in een- en tweeoudergezinnen, alleengaanden, stellen: alle vormen zijn vertegenwoordigd. Ook alle leeftijden zijn bij ons aanwezig, van baby tot (jongere) oudere.” van www.cwhoutwijk.nl

Al 33 jaar is dit een woonproject met mensen die er bewust voor kiezen om samen te wonen. Het project kent een gemeenschappelijke binnentuin, gemeenschappelijke ruimtes, zoals logeerkamers en een bar/ filmzaal, een wasmachine hok en een sauna.

Het complex wordt beheerd door woningcorporatie Haag Wonen, maar de bewoners bepalen wie er voorgedragen wordt op basis van een intake en een kennismakings periode.

Ik praat met Ria, die hier al 19 jaar woont en in de bewoners commissie zit die nieuwe leden selecteert. Ria vertelt dat de community leeft en dat het nog steeds fijn wonen is in het CW maar dat er ook wel wat zorgpunten zijn. Er is een (strenge, maximale) inkomenseis voor de woningen waardoor niet iedereen die in CW wil wonen er ook mag wonen. Deze eis hangt samen met het feit dat het sociale huurwoningen zijn, en de richtlijnen daarvoor zijn op Europees niveau bepaald. Voor 1-persoonshuishoudens is die grens 22,000 EUR. Voor een gezin is dat 30,000 EUR.

Dat, in combinatie met het feit dat mensen er niet meer weg willen als ze er eenmaal wonen, zorgt ervoor dat de bewoners vergrijzen en er o.a. een onbalans komt tussen de (zorg)vraag van de oudere bewoners en de draagkracht van de jongeren.

Ria heeft ervaring met zorg, zowel als professional (ze heeft jaren met gehandicapten gewerkt) als uit eigen ervaring, en ze geeft aan dat er wel wat dingen slimmer en efficiënter kunnen. Zo heb je als zorg vragende te maken met heel veel verschillende mensen vanuit de gemeente, en veel dubbelingen in wie waarvoor verantwoordelijk is. Ook wordt over bepaalde dingen heel makkelijk beslist (soms zelfs te makkelijk) en over andere belangrijkere dingen helemaal niet. Overigens heeft ze zelf veel steun ervaren vanuit de medebewoners van het woonproject, die voor haar kookten, schoonmaakten etc toen ze dat nodig had.

Het heeft haar aandacht om in de toekomst te gaan kijken hoe het CW meer grip kan krijgen op de samenstelling van haar bewoners. Daarnaast lijkt het haar goed om te kijken of er wellicht binnen het project dingen op het gebied van zorg samen kunnen worden opgepakt, zoals bijvoorbeeld een wagenparkje van scootmobielen voor het project in plaats van ieder een eigen scootmobiel, maar ook het gezamenlijk regelen van zorg voor die bewoners die er gebruik van maken.

Ik spreek af binnenkort terug te komen om met meer bewoners kennis te maken en een filmpje te maken.

Karlijn 28-11-2017

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *